Review: Monsters University

Pixar

Pixar

Rating: ★★★½☆

Aaah, de universiteitsjaren. Die prachtige tijdspanne tussen puberteit en het onvermijdelijke bestaan als loonslaaf. Studentenverenigingen, “ad fundum” schreeuwende schachtentemmers en potsierlijke lintjes. Nota’s afluizen en hopen dat het leeggoed op donderdagavond nog een warme maaltijd oplevert. En bovenal, onverwoestbare vriendschappen smeden.

I’ve been waiting for this my whole life! I’m gonna be a scarer!

Pixar

Monsters University neemt ons mee naar de universiteitsjaren van Mike & Sulley. We leren Mike kennen als eenzame eerstejaars, sinds kindsbeen af vastberaden om een schrikker te worden. U weet wel, die ambtenaren die ’s nachts slapende kinders laten schrikken om Monstropolis van elektriciteit voorzien (eat that, kernenergie).

Geen sinecure voor een gebeugelde groene oogbal op pootjes. Nee, dan zet ik mijn geld eerder op een harige reus als Sulley. Terwijl Mike tonnen studieboeken achteroverdrukt, hangt Sulley vooral de omhooggevallen corpsbal uit in studentenvereniging Roar Omega Roar.

Wanneer een ruzie tussen de rivalen eindigt in een hoop narigheid, worden Mike & Sulley uit de schrikkers-richting gebonjourd. Enter de Schrikspelen, die de jeugdige monsters eerherstel moeten geven. Daarvoor moeten ze natuurlijk teamgenoten hebben, en die vinden ze bij de cupcakes bakkende nerds van het Oozma Kappa-broederschap.

Pixar

De langverwachte prequel op Monsters, Inc. haalt het niveau van zijn voorganger (uit 2001 alweer) niet.  Monsters University is zeker geen geen Pixar Grand Cru (die plaats in de wijnkelder is strikt voorbehouden voor de Toy Story-trilogie,  Up en WALL-E).

Luitjes met minder goede bedoelingen zullen de eersten zijn om te poneren dat de druiven na het geniale Toy Story 3 wat zuur smaken. Toegeven, Cars 2 viel aardig tegen. Brave was ook al niet de meest memorabele Pixartelg. Maar zelfs met een middelmatige prent geeft Pixar de concurrentie moeiteloos het nakijken. Het kleinood kampeerde dagenlang op de eerste plaats van de Amerikaanse box office.

Dat de Amerikanen er gek op zijn, valt zeker te begrijpen. Over de plas tiert het fenomeen van de broederschappen welig. De toespelingen op het studentenleven zijn bij momenten hilarisch. Een jonge sneaky Randall “Randy” Boggs die de matennaaier van dienst speelt. Jocky krachtpatsers, TEW’ers en Rechtenstudenten, rozige huppelkutjes, van eyeliner voorziene zwarte raven en boomknuffelaars. Ze passeren allemaal de revue.

Geknabbel op allerhande nevenproducten uit de snoepindustrie werd op verschillende momenten overstemd door het gelach van een halvegare. Dat ging gepaard met allerlei verslikkingen in vlokken speeksel en gepor tegen de frêle schouder van het meisje dat naast mij zat. Onze lachbuien vielen des te meer op, omdat we in de Vlaamse middagversie tussen het Studio 100 doelpubliek zaten.

Pixar

Mocht u hem zien, raad ik u ten zeerste aan om de originele versie te bekijken. Uw dienaar rook te laat onraad, en was in een zaal met de Vlaamse versie beland. Gelukkig geen 3-D, maar toch. Geen Billy Crystal en John Goodman als Mike  & Sulley. In de plaats moest ik het met een aardig op mijn zenuwen werkende David Verbeeck & een Vic De Wachter rooien.

In de rest van de stemmencast herkende ik verder een schare radioposterboys. Erg jammer. Ik heb volstrekt geen behoefte om een olijke MNM-marionet als Peter Van de Veire door de cinemaspeakers te horen schallen. Ook gek dat er nog steeds geen lijfstraffen bestaan tegen het gebruik van “Da’s de max!”.

You don’t study scaring, you just do it.

Pixar

Monsters University is geen groots meesterwerk. Maar soms verkeert deze jongen in een goede bui. En dan vergeet ik voor het gemak even dat ik de gedubde versie zag. Ook altijd lachen om een flard Mastodon (het beukende Island uit het epische Leviathan) tussen de gebruikelijke score van huiscomponist Randy Newman te horen.

Tel daarbij de obligate cameo van de Pizza Planet Truck, en de korte verschijning van de Verschrikkelijke Sneeuwman. En dan wil ik er wel al eens een halve ster bovenop doen. Het voorfilmpje, The Blue Umbrella, behoort op visueel vlak overigens tot een van de knapste animaties die de Pixartovenaars al uit hun hoge hoed haalden.

Monsters University speelt vanaf 10 juli in de Belgische zalen.

Nederlandse trailer:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.