Review: Pawn Sacrifice

Pawn Sacrifice

eOne Benelux

Rating: ★★★☆☆
Ieder Oscar-seizoen gaat, traditiegetrouw, gepaard met de release van enkele ‘biopics’. Pawn Sacrifice is een weinig verrassende toevoeging aan het genre. Het is een uitstekend gemaakte film met sterke prestaties, maar de prent kleurt dermate binnen de lijntjes van een vaste formule, dat originaliteit ver te zoeken is.

Regie: Edward Zwick
Met: Tobey Maguire, Liev Schreiber, Peter Sarsgaard, Lily Rabe, Michael Stuhlbarg,…
Muziek: James Newton Howard

Pawn Sacrfice vertelt het verhaal van schaakkampioen Bobby Fischer (Tobey Maguire). Zoals de wetten van het genre het vereisen, krijgen we uiteraard een dramatisch hoogtepunt te zien uit het leven van het beroemde hoofdpersonage. Hier is dat het IJslandse schaakkampioenschap van 1972, met als notoire tegenstander de Rus Boris Spassky (Liev Schreiber). Het zijn de hoogtijdagen van de Koude Oorlog en Bobby is er dan ook van overtuigd dat de Russen hem proberen te saboteren…

Pawn Sacrifice

eOne Benelux

Die paranoia dankt hij aan zijn communistische moeder (Robin Weigert), die de jonge Bobby (Aiden Lovekamp) reeds op jonge leeftijd confronteerde met de lelijke kant van deze oorlog. Nochtans is zij ook degene die zijn liefde voor schaken motiveerde en toejuichte, waardoor Bobby in zijn tienerjaren al snel wist door te groeien naar de hoogste wereldrangen. Dat dubbele gevoel bij het schaken, overduidelijk gevoed door Oedipale complexen, wordt helaas nooit onderzocht. Later krijgt Bobby hulp van manager Paul Marshall (Michael Stuhlbarg) en eerwaarde Bill (Peter Sarsgaard), de enige man die ooit Spassky kon verslaan…

De rest van het verhaal is redelijk rechtlijnig: het zijn niet de Russen die hier de boosdoeners zijn, maar Bobby zélf. Hij is zijn eigen vijand (de ergste soort van antagonist, natuurlijk…) en Pawn Sacrifice werkt dat gegeven zeer nadrukkelijk uit. Het scenario van Steven Knight (Locke, Seventh Son) is klassiek op en top. Eender welke ambitie om eender wat van narratieve originaliteit op beeld te toveren, is duidelijk niet aan de orde.

Dat euvel wordt enigszins verholpen door het duidelijke spelplezier van Maguire. De uiterst grappige ontmoetingen tussen Bobby en een prostituee (Evelyne Brochu), wiens voorstel om hem te ontmaagden steeds nét niet op het juiste moment komt, werkt zeer efficiënt. Het personage van Bobby’s zus (Lily Rabe), daarentegen, voegt dan weer weinig toe aan het relaas.

Pawn Sacrifice

eOne Benelux

Interessanter is hoe Bobby’s tegenspeler geportretteerd wordt. Schreiber heeft dan wel een enorm vet  Russisch accent, zowel Knight als regisseur Edward Zwick, zijn duidelijk niet te beroerd om ook de Russische tegenstander wat meer uit de verf te laten komen. De overduidelijke gelijkenissen tussen Bobby en Boris – let op het feit dat ze dezelfde aantal assistenten hebben, bijvoorbeeld – zijn dan weer een voorbeeld van het tekort aan subtiliteit dat de film wat te veel kenmerkt.

Gelukkig heeft Zwick (Love & Other Drugs, The Last Samurai) de regiestoel ingepalmd. Hij blinkt duidelijk uit in dit soort klassieke verhalen. De grauwe cinematografie van Bradford Young (Selma, Ain’t Them Bodies Saints) weerspiegelt met brio de sfeer van de jaren 70, terwijl James Newton Howard dan weer de meest traditionele composities uit de kast haalt. Bobby Fischer is de geschiedenis ingegaan omwille van zijn lef om af te stappen van gekende strategieën, maar dat is een aanpak die het artistieke team achter Pawn Sacrifice spijtig genoeg niet gehuldigd heeft.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.