Review: Première F.C. De Kampioenen

Independent Films

Independent Films

Rating: ★★☆☆☆

F.C. De Kampioenen. Wie kent ze niet? 21 seizoenen lang onze wekelijkse afspraak op zaterdagavond. En maandagavond. En dinsdag, woensdag, donderdag… Haast cultureel erfgoed dus. En nu is er de film: F.C. De Kampioenen – Kampioen zijn blijft plezant. Vorige week maakten de cast en crew een première/promotietour door Vlaanderen.

Independent Films

Op donderdag 11 december was Gent aan de beurt en ging de langverwachte Kampioenenfilm in première. Supercalifragilistic snelde met een warm jeugdsentimenteel hart ter plaatse om de cast hartelijk te ontvangen. We waren niet alleen. “Amai, zoveel volk,” merkte Ann Tuts terecht op. Op de rode loper haastte de oude garde zich wat ongemakkelijk doorheen de luidruchtige menigte. Ondertussen walste Herman Verbruggen, alias Markske, met zijn gekende spontaniteit van de ene fan naar de andere. Dit oprechte enthousiasme ontbrak bij Danni Heylen (Pascale) en Tuur De Weert (Maurice).

Ook Xavier (Johny Voners) zag eruit alsof hij een dagschotel kon gebruiken. Niels Destadsbader had enkel oog voor vrouwelijke fans en liep me dan ook negerend voorbij. Best geklede man van de avond was verrassend genoeg Jaak Van Assche, beter gekend als schorriemorrie Fernand. Sympathieke Pol (Ben Rottiers) kon ik wel strikken voor een korte Q&A. Hij beloofde een humoristische film met een spannende achtervolging en passionele kus voor zijn personage. Op het einde van de rij, the man himself, Balthazar Boma (Marijn Devalck). Marijn liep er ongeschoren en triest bij. Waarschijnlijk omdat het een film werd en geen musical zoals hij zo graag wou.

Independent Films

Al generaties lang kunnen de Kampioenen hun publiek boeien. Tot op het einde was de serie een kijkcijfersucces. Jong en oud, iedereen houdt van de Kampioenen. Waarschijnlijk ga ik enkelen de gordijnen injagen, maar als filmanalist (ik heb een diploma, of iets wat erop lijkt) moet ik kritisch blijven. De film kent wel enkele hoogtepunten, maar is in het algemeen zwak.

Het verhaal lijkt op een langgerekte aflevering. Het is onsamenhangend en brengt weinig nieuws. Ook de Kampioenenfilm maakt gebruik van het sjabloon ‘de mannen verliezen hun vrouwen door het voetbal, maar later komt alles weer goed’. De film komt heel traag op gang en doet de kijker ongeduldig wachten tot het verhaal in een hogere versnelling schakelt.

Independent Films

Zo te zien gebruikten de scenaristen ‘het handboek der filmhumor’ bij het schrijven. Standaardmopjes die we al duizend keer zagen, komen flauw over. Af en toe lachte de zaal luidop, maar meestal kon er enkel een glimlach vanaf. Zelfs de kinderen rondom mij, die normaal snel geëntertaind zijn, werden moeilijk overtuigd. Carmen (Loes Van den Heuvel) was veel te bombastisch om nog grappig te zijn. Gelukkig was er nog de knotsgekke Markske, een lichtbron in het duister. Na al die jaren blijft simpele ziel Mark een plezier voor het oog.

Het gebrek aan verhaal neemt niet weg dat de film wel mooi in beeld is gebracht. Het camerawerk is eenvoudig, maar solide. Je hebt wel degelijk het gevoel dat je naar een film kijkt en niet naar een aflevering. Tevens zijn de inside jokes leuk. Enkel de echte ‘die hard’-fans kunnen ze herkennen.

Zal ik deze film aanraden? Ja en nee. Nee, omdat de film weinig indruk op je zal achterlaten. Wacht liever tot ze hem volgend jaar op tv uitzenden in plaats van een toegangskaartje te betalen. Ja, omdat het de Kampioenen zijn! We zijn hiermee opgegroeid, verdorie. Samen met de familie naar de cinema en iedereen geniet. F.C. De Kampioenen loopt vanaf vandaag in de zalen.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , ,

Comments are closed.