Review: Rush

Independent Films

Independent Films

Rating: ★★★★☆

Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet echt veel vertrouwen heb in Ron Howard. De cineast die bij het grote publiek wellicht eeuwig als Richie Cunningham uit Happy Days bekend zal blijven, heeft ondertussen zo’n 35 prenten op zijn palmares staan. Toch vind ik zijn filmstijl net iets te veilig om te imponeren. Howard doet meestal wat Hollywood van hem verwacht, meer niet. Dus neen, ik was niet bepaald wild toen ik vernam dat de man met de baseballcap het leven van Formule 1-legende Niki Lauda zou verfilmen.

Trouwens, sinds het Stallone-lichtgewicht Driven of (nog erger) het gedrocht Michel Vaillant zit dit genre volledig in het slop. Racefans moeten eigenlijk al naar het Steve McQueen-tijdperk teruggrijpen om een goede Formule 1-film te zien, alhoewel Le Mans ook niet meer dan wat rondjes draaien op het circuit voorstelt. Maar kijk, hoe clichématig het ook mag klinken, het blijft verkeerd om je blind te staren op vooroordelen. Howard is er niet alleen in geslaagd om de beste racefilm aller tijden te draaien, ook zit Rush nu reeds halsstarrig vast  in het lijstje van de beste tien films van 2013.

Independent

Op de filmposter lijken hoofdrolspelers Chris Hemsworth (James Hunt) en Daniel Brühl (Niki Lauda) wel van plastic gemaakt, maar ook hier bedriegt de schijn. Howard spitst zijn verhaal toe op de rivaliteit tussen de twee racepiloten en hij doet dat op zo’n intelligente wijze dat je automatisch bij Amadeus van Milos Forman uitkomt: de droogstoppel (Salieri) versus het feestvarken (Mozart).

Hunt is een fuifbeest dat geliefd is bij de pers en de vrouwtjes, terwijl Lauda een vervelende kwal is die de racewereld bijna vanuit een louter wiskundig oogpunt bekijkt. Hoewel de aanpak verschilt,  hebben ze toch elk dezelfde droom: wereldkampioen worden. De piloten gaan daar zeer ver in en zetten zelfs hun eigen leven op het spel.

Independent

Er zijn twee redenen waarom Rush zo goed werkt. Er is het sublieme verhaal en Howards ouderwetse aanpak. Howard weet er zeer goed de spanning in te houden, zelfs al weet iedereen ondertussen hoe tragisch het met Niki Lauda is vergaan (hij crasht en gaat nadien als een aftands monster door het leven). Dat heeft Howard vooral aan zijn traditionele aanpak te danken, een aanpak die hem in andere films nekt.

De Amerikaanse sterregisseur  maakt geen gebruik van belachelijke CG-effecten die typisch zijn voor The Fast & The Furious en co. Wel zit de camera bijna op het wiel van de racewagen waardoor de kijker het gevoel krijgt alsof hij twee uur lang op een racecircuit zit. En in een bioscoopzaal heeft zo’n adrenalinestoot een optimaal effect.

Ook met de vertolkingen zit het meer dan snor. Daniel Brühl mag dan misschien een rare naam zijn voor zo’n Hollywoodknaller, toch kon niemand Lauda beter vertolken dan de ster uit Goodbye Lenin! Je zal die boodschap deze herfst wellicht meerdere malen lezen, maar toch is er geen woord van gelogen: Rush is de beste racefilm aller tijden. Een mooier eerbetoon kon Niki Lauda zich niet inbeelden

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.