Review: Snabba Cash 2: Never Fuck Up

Lumière

Lumière

Rating: ★★★☆☆

Ah Zweden! Land van Pippi Langstrump, ABBA, Kötbullarballetjes, fjorden, sociale welvaart en woordpuzzels die ik nooit helemaal ingevuld krijg. Maar blijkbaar ook de natuurlijke habitat van moord en misdaad, getuige de ontelbare Krimi’s waarmee de Scandinaviërs ons de laatste jaren om de oren slaan.

Lumière

Met Snabba Cash (over de plas bekend als Easy Money) toonde Daniel Espinosa in 2010 een weinig fris beeld van wat er zich zo al in de penoze van de alom geprezen Zweedse egalitaire samenleving afspeelt. Zeker een van de strafste films dat jaar. ‘Ja maar, hij schraapte maar een schamele score van 6,5 bij elkaar op het gezaghebbende IMDb.’ Wel, beschouw dat als een quod erat demonstrandum dat je IMDd niet zo schaapachtig moet volgen.

Snabba Cash haalde de mosterd bij het eerste deel van Jens Lapidus Stockholm Noir trilogie. Met Snabba Cash 2: Never Fuck Up (Aldrig Fucka Upp voor de Zweedse vrienden) loopt nu de adaptatie van het tweede luik in de zalen. Zonder Espinosa dit keer. De regisseur verkaste naar Hollywood om Safe House en Child 44 te draaien. Ditmaal mag Babak Najafi de honneurs waarnemen.

Voor de rest is er weinig nieuws aan de horizon. De multiculturele onderbuik van de Stockholmse onderwereld ettert nog steeds als een malle. We volgen opnieuw een handvol broodcriminelen van diverse origine die in hun onderhoud proberen te voorzien. Allen schatplichtig aan het adagium ‘ikke, ikke, ikke en de rest mag stikken’.

Lumière

Een van hen is JW (Joel Kinnaman, binnenkort te zien als de nieuwe RoboCop). In de eerste film leerden we JW kennen als een beloftevolle economiestudent. Enkele schimmige cocaïnedeals later is JW een getatoeëerde bajesklant die de dagen aftelt naar zijn penitentiair verlof. Ook niet zo tuk op het leven tussen vier muren is de Servische huurling Mrado (Dragomir Mrsic, die in een vorige leven de kost verdiende als bankovervaller, dat noem ik nu eens method acting).

Verder herkennen we de voortvluchtige Jorge (Matias Verala). Hij wordt nog steeds geplaagd door de wet van Murphy. Nog meer rampspoed zien we bij Mahmoud (Fares Fares). Verheven boven het nietige plebs, leidt de boosaardige gangsterbaas Radovan (Dejan Cukic) met ijzeren hand de lokale Servische maffia. Ondertussen zorgt het hoertje Nadja (Madeleine Martin) letterlijk voor nieuw bloed.

Deze film is rauwer, korter en harder dan zijn voorganger. Minder gezapig gedoe, meer actie. Maar ook een minder coherente structuur. Drie verhaallijnen die wel erg losjes verbonden zijn middels een sportzak met tien miljoen Zweedse kronen. Een groots gangsterepos is het niet. Najafi is bovendien geen Espinosa, maar wie kan dat schelen. De man kent zijn klassiekers. Het obligate potje Russische roulette, sores bij de drugsdeal, een weinig geloofwaardige ontsnapping: je hebt het allemaal al eens gezien.

Lumière

Het zorgt in elk geval voor een zeer onderhoudend filmpje. Hier en daar hangt de plot met haken en ogen aan elkaar. Gelukkig wordt Never Fuck Up in de eerste plaats gedragen door de cast. En die is ijzersterk.

Ondertussen heeft Jens Johnsson het derde deel Snabba Cash 3: Life Deluxe al ingeblikt. De apotheose van Lapidus Stockholm Noir trilogie zou dit najaar nog in de zalen moeten lopen. Zeker iets om naar uit te kijken, want Never Fuck Up zet alvast de deur op een kier voor een meedogenloos sluitstuk.

Afgaande op de vier mensen die gisteren in de cinemazaal zaten, zou je het niet meteen zeggen, maar de franchise trok ondertussen de aandacht van enkele grote studio’s in Amerika. Uiteindelijk ging Warner Bros. met de rechten lopen. De studio zou zelfs al een Amerikaanse JW gevonden hebben: gruwel oh gruwel, voormalig Disneysterretje Zac Efron.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.