Review: The Two Faces of January

Belga Films

Belga Films

Rating: ★★★☆☆

2011 was het filmjaar van (onder andere) Drive. Nicolas Winding Refns arthouse-actiefilm was een visuele én auditieve tour de force die genoot van een lekker minimalistisch scenario, neergepend door Hossein Amini. Amini – die onlangs nog 47 Ronin schreef – waagt zich hier aan zijn eerste langspeelfilm.

Was The Two Faces of January dan ook op pellicule gedraaid, dan hadden we ons in het eerste kwartier in een Hitchcock-film gewaand. Zo ontmoeten we charmeur Rydal (Oscar Isaac – een van de meest fascinerende acteurs van het moment), een Amerikaanse gids in Athene die zijn looks gebruikt om bezweken toeristen af te zetten. Rydal krijgt boze brieven van zijn moeder, die niet begrijpt waarom hij niet op de begrafenis van zijn vader aanwezig was.

Belga Films

Belga Films

Zijn pad kruist dat van compatriotten Chester en Colette MacFarland (Viggo Mortensen en Kirsten Dunst). Rydal kan vooral zijn ogen niet afhouden van Chester – die op zijn vader lijkt – hoewel het een geïntrigeerde Colette is de drie bij elkaar krijgt. Wanneer Chester per ongeluk een privédetective (David Warshofsky) vermoordt, stelt hij voor dat ze allen naar een eiland verhuizen in afwachting van hun nieuwe paspoorten.

Terwijl Colette en Rydal naar elkaar toegroeien en de ware reden van de aanwezigheid van de detective wordt prijsgegeven, installeert zich een tragedie in deze driehoeksverhouding die enkel in bloed en tranen kan eindigen. The Two Faces is gebaseerd op een boek van Patricia Highsmith (ook auteur van The Talented Mr. Ripley) – en vandaar de link met Hitchcock – en de spanning zit vooral in de wisselende seksuele machtsverhoudingen tussen de drie personages.

Deze nemen vooral de vorm aan van haantjesgedrag en steeds grotere machtsspelletjes tussen Rydal en Chester. Chester, met zijn donker verleden, blijft een enigma doorheen de vertelling, en zijn reflexieve greep naar de fles maakt hem een tijdbom met een hele korte lont. Rydal, aan de andere kant, ziet de situatie als een ideale val om geld te kloppen uit de kerel. Al gooit verliefd worden op zijn vrouw natuurlijk roet in het eten.

Belga Films

Belga Films

Het is spijtig dat Amini’s scenario, gebaseerd op tekst van Highsmith, zo gewoon en losstaand aanvoelt. Kijk naar Minghella’s verfilming van Mr. Ripley, waar de enigmatische seksualiteit van Ridley net de hele drijfveer vormt. Hoewel The Two Faces in het eerste kwartier een gelijkaardige aanzet geeft, ruilt het al snel zijn broeierige, zinderende sfeer voor een actiegerichte plot.

Denk aan Lauren (Daisy Bevan), een Amerikaanse toeriste waarin Rydal makkelijk geld ziet in plaats van liefde. Er wordt heel wat aandacht aan haar geschonken – zo blijkt ze de kleindochter van een president te zijn – maar na een kwartier film verdwijnt ze met de noorderzon. In tegenstelling tot wat wij hadden verwacht, krijgt ze zelfs geen finale resolutie. Denk ook aan de hints naar Rydals vreemde familiesituatie – die de kijker wel prikkelt, maar waar nooit dieper op ingegaan wordt.

Ironisch en spijtig genoeg blijkt dat The Two Faces niet zo’n revolutionair scenario heeft. Maar dankzij de sterke vertolkingen, aardige regie en zonovergoten fotografie verheft Amini zijn by-the-books scenario tot een aangename en degelijke thriller.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.