Sfeerverslag: The Monuments Men

Supercalifragilistic

Supercalifragilistic

De tijd dat een avant-première-invité genoegen nam met een zitje in zijn naburige filmzaal en een afsluitend glaasje cava, ligt al lang achter ons. Een beetje filmdistributeur trekt vandaag het hele soepblik aan mogelijkheden open om de bezoeker het gevoel geven dat er iets speciaals aan de gang is. Middeleeuwse burchten? Barokke kerken? Uitbarstende vulkanen? Been there, done that.

The Monuments Men

AP The Monuments Men - Witte doek

Supercalifragilistic

Zo kwam het dat we afgelopen donderdag 13 februari in de Sint-Baafskathedraal belandden. Ter gelegenheid van de voorvertoning van The Monuments Men, had 20th Century Fox een joekel van een scherm in het statige bouwwerk gepland.

Een meer dan symbolische locatie. In George Clooneys nieuwste film is het namelijk allemaal te doen om een allegaartje van kunstliefhebbers die namens het Amerikaanse leger gestolen kunstwerken uit de klauwen van de nazi’s redden. Pièce de résistance op de to-do list: het Lam Gods van de Gebroeders Van Eyck.

Buiten stromen de genodigden ‘voorbehouden voor de Vlaamse filmwereld en enkele prominenten’ mondjesmaat toe, terwijl een jazzy soundtrack de avond inluidt. Wij wringen ons met onze trouwe Canon (° 2003 and still standing) alvast een plaatsje in het persvak.

O George, Where Art Thou?

Niet iedereen is even tuk op die rode loper. De hoofdcast bijvoorbeeld. Nergens een spoor van Bill Murray, John Goodman, Matt Damon, Jean Dujardin et les autres.

Gelukkig tonen de joviale West-Vlaamse modeontwerpster Cleo Baele, Flip Kowlier, Gentse burgervader Daniël Termont, de ingeduffelde Cultuurschepen Annelies Storms, vrouwenmagneet Bartel Van Riet, potentaat Pieter De Crem en het wandelend natuurfenomeen Johan Boskamp zich wel bereid om naar onze camera te wuiven.

AP The Monuments Men - Cleo Baele - Daniël Termont - Annelies Storms

Supercalifragilistic

Ook aanwezig op het rode velours: onze eigenste Lucas Tavernier en Marcel Mols, die respectievelijk een Gentse en Brugse priester in de film voor hun rekening nemen.

De Sint-Baafs is een prachtige locatie tjokvol kunstvoorwerpen en kaarsjes. Al hadden brandende fakkels ook niet misstaan, want een industriële vriezer is er niets tegen.

Gelukkig heeft de barmhartige distributeur warm dekentjes voorzien. ‘Die neem ik mee als presentje voor mijn lieve moedertje’, monkelde ik nog tegen mijn collega. Waarover later meer.

Sint Bavo’s surround system

Clooney excuseert zich in een vooraf opgenomen filmpje voor zijn afwezigheid. Na een korte introductie begint het filmspektakel. Qua akoestiek valt er niets op Sint-Bavo’s crib aan te merken. Wanneer het eerste vijandelijke mortiervuur klinkt, spring ik net niet op de schoot van mijn collega.

Als halfweg de film Nora Sagals – de zestienjarige dochter van één van Clooneys maten – onmenselijk mooie vertolking van Have Yourself a Merry Little Christmass door de kathedraal galmt, ontsnapt er zelfs wat vocht uit mijn linkerooghoek. Al kan dat ook condensatie van de tocht in de koude zaal zijn, want ik heb hier een reputatie hoog te houden.

Supercalifragilistic

Supercalifragilistic

Het buitenlandse filmjournaille liet zich behoorlijk neerbuigend uit over The Monuments Men. Sinds Clooney in 2002 zijn regiedebuut maakte met Confessions of a Dangerous Mind, kan de man bij ons echter weinig misdoen. Of het moet al zijn dat hij in onze brievenbussen komt pissen, want met George the Original Prankster (hij plakte ooit een sticker met “Small penis on board” op Brad Pitts bumper) weet je nooit.

In afwachting van 12 maart, de dag dat ook gewone stervelingen de film te zien krijgen, geven we alvast mee dat het niet de draak is die kwatongen erin zien. Clooney maakt de torenhoge verwachtingen niet waar, maar tekent toch voor enkele straffe scènes.

Knusse legertent

De afsluitende receptie gaat, geheel in het WO II-tijdskader van de film, door in een stel legertenten. Geheel in datzelfde tijdskader hebben we dit sfeerverslag overigens met de brievenpost richting de Supercalifragilistic-redactie gestuurd, weten jullie meteen wat deze vertraging te betekenen heeft.

AP - The Monuments Men

Supercalifragilistic

Knusse boel daarbinnen! De houtkacheltjes draaien overuren, en na onze tweede jenever is het alsof de koude kathedraal er nooit geweest is. De opgetrommelde, met legerbaretten uitgedoste, Antwerpse interims leggen de aanwezigen in de watten alsof er geld mee te verdienen valt.

Het dient gezegd te worden, zelden zijn we zo in de watten gelegd. De hapjes worden rijkelijk aangerukt en ons glas is nooit leeg. Vooral dat laatste zullen de gasten geweten hebben, want in onze hoogmoed beginnen we Jan en alleman de kleren van het lijf te vragen.

De baard van Bartel

Johan Boskamp wil niet aan de micro. Geen gemis. Wat zonder ondertiteling valt er doorgaans niet veel van die hele Boskamp te begrijpen. Historicus Marc Reynbeau sparen we, want die wordt al door genoeg media-instanties lastig gevallen. Bartel Van Riet maken we tussen het vragen van zijn mening over de film door, ‘een sympathieke productie’, het geheim van zijn potente baard afhandig ‘gewoon laten groeien’ – we kunnen het amper geloven.

The Monuments Men - Drankjes

Supercalifragilistic

Zijne excellentie Pieter De Crem weet ons dan weer te vertellen dat hij moest het ooit nodig zijn, hij in ware Crembostijl de Vlaamse Primitieven van het gewisse nazivuur zou redden.

Maar de leukste tijd beleven we met The Monuments Men-castlid Lucas Tavernier. De geboren Gentenaar wordt doorgaans gecast om smeerlappen te spelen (Youri Lavrov uit Thuis!), in werkelijkheid blijkt hij een crème van een vent.

De nacht ligt al even over de stroppenstad, wanneer de laatste gasten de warme tent verlaten. ‘Goed, maar dit is echt de allerlaatste’, zeggen we tegen de vriendelijke ober die ons een vijfde puntzakje frietjes aanbiedt. ‘Hiervoor doen we het’, zeg ik tegen mijn collega, terwijl we tevreden naar buiten waggelen. Wat mij betreft mag Fox ons wekelijks een uitnodiging voor zo’n geslaagde voorvertoning opsturen.

Epiloog:

Wie zich afvraagt wat mijn lieve moedertje nu van het aangeboden dekentje vond: ze heeft het nooit gezien. Een van de aanwezigen ontvreemde het van me in een onbewaakt ogenblik. Zonder zeveren. Een niet nader genoemde bekende blondine trok met verschillende exemplaren huiswaarts. Een klusje voor The Blankets Men, me dunkt.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.