Review Silver Linings Playbook: Min plus min is plus

The Weinstein Company

The Weinstein Company

Rating: ★★★★☆

This is what I believe to be true. You have to do everything you can. You have to work your hardest. If you stay positive, you have a shot at a silver lining.

Dat is de nieuwe levensfilosofie van Pat (Bradley Cooper), net op proef vrijgelaten uit een instelling voor mentale zorg. Pat trekt opnieuw bij zijn ouders in, en probeert de stukken van zijn huwelijk met Nikki te lijmen. Tegelijk tracht hij met zichzelf in het reine te komen, aangezien een incident met Nikki tot een straatverbod en opsluiting leidde.

Regie: David O. Rusell
Cast: Bradley Cooper, Jennifer Lawrence, Robert De Niro, Jacki Weaver, Chris Tucker, Anupam Kher, John Ortiz, Shea Whigham, Julia Stiles
Muziek: Danny Elfman

The Weinstein Company

Pat is gedreven en gemotiveerd, maar is dat wel in functie van het juiste doel? Hij zit vastgeketend aan een ideaalbeeld van het verleden met zijn vrouw Nikki dat er nooit was, en er misschien ook nooit zal zijn. Hij gelooft in een happy end, in tegenstelling tot wijlen Ernest Hemingway. Dan ontmoet hij Tiffany (Jennifer Lawrence), weduwe op jonge leeftijd en seksverslaafde. Tiffany worstelt eveneens met haar eigen geschiedenis en zoekt wanhopig naar een nooduitgang uit haar neerwaartse spiraal.

Ironisch genoeg zijn ze binnen hun bij vlagen ongezonde sociale omgeving vaak het morele centrum. Pats vader (Robert De Niro) lijdt zelf aan compulsieve drangstoornis, en ziet in zijn zoon meer een bron van bijgeloof dan een mens van vlees en bloed. Moeder Dolores (Jacki Weaver) moet het allemaal maar een beetje ondergaan, en ziet zich verscheurd tussen liefde voor man en kroost. Aan Tiffany’s zijde verloopt de relatie tussen zus Veronica (Julia Stiles) en echtgenoot Ronnie (John Ortiz) ook niet naar wens. Midden deze psychologische chaos leren Pat en Tiffany wat ze aan elkaar hebben, en dat een silver lining niet altijd in de meest voor de hand liggende vorm verschijnt.

The Weinstein Company

Silver Linings Playbook begint als een tragikomische blik op psychische stoornis en de wil om ze te overwinnen. Naarmate de onvermijdelijke romance tussen Pat en Tiffany echter open bloeit, geraakt de film meer verstrikt in de formule van de romantische komedie. Gelukkig supporter je op dat moment zodanig hard voor de hoofdpersonages, dat je een reeks toevalligheden netjes onder het tapijt kan vegen. Als een aangrijpend en hilarisch dansnummer een verdiende emotionele climax van je film is, heb je iets goed gedaan.

Regisseur en scenarist David O. Russell heeft uiteraard ervaring met disfunctionele families, en net zoals in The Fighter weet hij uit elk lid van zijn cast een topprestatie te porren. Het kwartet Cooper, Lawrence, De Niro en Weaver is niet voor niks genomineerd in alle vier de acteurscategorieën van de Academy Awards, voor het eerst sinds Reds in 1981. Van Lawrence zijn wij nu toch al een aantal jaar overtuigd, maar Cooper was een regelrechte verrassing. Zijn komische kant verstrengelt zich met een gevoel voor dramatiek dat wij niet eerder in hem hadden gezien, en nu bewijst hij zich als de leading man die Hollywood er al een tijdje in ziet.

Silver Linings Playbook is echter niet alleen zijn film, maar een film waarin alle stukjes belangrijk zijn en uiteindelijk samenkomen, zoals de fragmenten van een versplinterde geest. Het is een positieve prent over positiviteit, en eentje waar zelfs de grootste donderwolken een streepje zonneschijn in kunnen zien.

 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , ,

Comments are closed.