Top 10 2012: Looper (3)

Looper

Entertainment One Benelux

We naderen het einde van onze top 10 beste, of eerder meest aparte films van 2012. De top 3 wordt afgetrapt door een film die hoge verwachtingen kende, en deze bovendien nog eens sterk overtrof.

Er ging  geen ongelooflijke promocampagne, noch een hele mediaheisa aan Looper vooraf. Toch was het één van die films waar heel wat mensen op zaten te wachten in 2012. Het idee van de film sprak tot de verbeelding (we vergeten hier uit goede wil even dat ook dit grotendeels herleid kan worden tot recyclage van een hoop oude science fiction literatuur). Verhaallijnen en visuele effecten als bij Inception, dan mag je iets verwachten. Maar dan verscheen de eerste trailer. Actie, een vleugje tijdreizen en nog veel meer flitsende actie… Misschien was het wel gewoon een slimme zet van de makers om de verwachtingen niet de hoogte in te laten schieten? Met groot succes dan, want bij het zien van Looper was de teleurstellende trailer niets anders meer dan een lang vergeten herinnering.

“Time travel has not yet been invented. But thirty years from now, it will have been.”

Entertainment One Benelux

De plot van de film is vrij eenvoudig en kan bondig worden weergegeven. Joe (Joseph Gordon-Levitt)  is een ‘Looper’. En de job van een Looper is vrij eenvoudig. Het zijn huurmoordenaars  die de opdracht hebben om doelwitten om te brengen, dat is nu eenmaal wat een huurmoordenaar doet. Het grote verschil met de traditionele variant is dat hun doelwitten op een afgesproken moment en plaats vanuit de (nog verdere) toekomst terug naar het verleden worden gezonden, waarop de Looper niets meer hoeft te doen dan op dat moment, op de juiste locatie de trekker over te halen.

In het Loopermilieu geldt slechts één belangrijke regel. Wie er ook voor je komt te zitten, hij gaat er aan. In sommige gevallen leidt dit dan ook tot het zogenaamde ‘sluiten van een lus’. Dit gebeurt wanneer een Looper zijn eigen toekomstige ik ombrengt.  Doe je dit niet, dan zijn de gevolgen behoorlijk gruwelijk. Wanneer er als maar meer lussen gesloten worden in Joe’s omgeving zien we de bui reeds hangen. Joe laat zijn oudere ik (Bruce Willis) ontkomen wanneer deze wordt teruggestuurd in de tijd. Hierop volgt een kat- en muis spelletje waarbij beide heren hun eigen doel nastreven.

“You’re going to kill this guy, your own self?”

Entertainment One Benelux

Wat maakt deze prent nu meer dan de doordeweekse science fiction actiefilm? Daar kunnen we een aantal redenen voor opnoemen. Er  zijn doorheen het verhaal een aantal personages die een degelijke indruk maken. Zowel de karaktereigenschappen van de personages zelf als de acteerprestaties die door enkele castleden worden neergezet zijn overtuigend. In de eerste plaats denken we natuurlijk aan de unheimliche verhouding tussen Joe junior en senior. Joseph Gordon-Levitt is in weer vorm, maar van hem zijn we niets anders meer gewend. De prestatie van Bruce Willis daarentegen was een aangename verrassing. De eeuwige frons zal hij wel nooit kwijt geraken, maar het was lang geleden dat we nog eens konden genieten van een echt goede acteerprestatie van de man.

Naast deze twee heren zien we bovendien ook een vrij onhandelbare, naïeve en  triestige Kid Blue, die op een voortreffende manier wordt vertolkt door Noah Segan. En misschien wel de strafste van allemaal, is het kleine jongetje Cid. Deze wordt met verve neergezet door Pierce Gagnon. Op het ene moment een klein schattig ventje en op het andere een schrikwekkend demon child. Je zou er je oprecht niet op je gemak bij voelen.

Nog een reden tot prijzen is de soundtrack van de film. Deze is van de hand van Nathan Johnson, de vaste componist van regisseur Rian Johnson. In science fiction actiefilms zijn we vaak niet meer gewend dan goedkope, bombastische synthesizer-explosies. Bij Looper krijgen we weliswaar behoorlijke aparte muziek te horen, maar de intensiteit komt eerder uit de sereniteit en het duistere gehalte van de score. Geen overdreven bombast maar relatief sobere muziekpartijen aangevuld met toepasselijke geluidseffecten. Geheel in de stijl van de film.

“Then I saw it, I saw a mom who would die for her son, a man who would kill for his wife, a boy, angry and alone, laid out in front of him the bad path. I saw it and the path was a circle, round and round. So I changed it.”

Entertainment One Benelux

Voeg daar nog een geslaagde cinematografie bij en een iconografie die god zij dank niet uit de hand loopt (zwevende motors is zowat het meest futuristische dat we te zien krijgen) en dan weet je nu al dat het goed zit. Maar het meest overtuigende element van Looper is ongetwijfeld het achterliggende idee. De ‘story’ die uiteen wordt gezet is er één om van te snoepen voor fans van dit soort science fiction (zonder aliens of exotische planeten). Deze uiteenzetting gebeurt voornamelijk in een gesprek tussen beide Joe’s in een soort wegrestaurant waar de jonge versie regelmatig vertoeft. In een knappe montagesequentie zien we hoe Joe evolueert naar zijn oudere versie. Hier ontdekken we tevens de reden waarom senior het verleden wil veranderen, alsook hoe hij er terug terecht kwam.

“This time travel crap, just fries your brain like an egg…”

Het idee van tijdreizen, de ethische vragen en de hele paradox die er rond hangt worden verder in de film op verschillende manieren in kaart gebracht, zonder dat men dit overdreven in beeld brengt. Er worden geen letterlijke stellingen geponeerd, noch uitleg gegeven die het geheel een ongeloofwaardige indruk zou geven. We krijgen net genoeg mee om de denkoefening voor onszelf te maken, en daarbij hoeven we niet noodzakelijk tot een definitief antwoord te komen.

Entertainment One Benelux

Rian Johnson levert na neo-noir film Brick en de misdaad avonturen film The Brothers Bloom zijn sterkste werk tot nu toe af. Hij brengt de acteurs (deels dezelfde cast) naar een hoger niveau en ook de dialogen worden nog nét iets scherper gesteld. Waar het in The Brothers Bloom soms nogal over the top ging brengt Johnson zijn visuele rariteiten en narratieve complexiteiten in Looper terug tot een ideaal niveau. Het feit dat zijn budget in vergelijking met Brick zo’n slordige 59,5 miljoen hoger lag heeft de regisseur duidelijk ook geen windeieren gelegd. Als hij een dergelijke progressie blijft maken mogen we ons nog aan veel filmplezier verwachten. Hopen dan maar dat we tussendoor niet opnieuw een zwak broertje krijgen.

Om over Looper te besluiten. Een film die sterk acteerwerk, een geloofwaardige futuristische setting, een genietbaar verhaal, een passende score én een oersterk achterliggend idee kan brengen hoort absoluut thuis in onze top 10!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.