Miskende Meesterwerken: Killer Joe

LD Entertainment

eOne

Hoewel Killer Joe de film is waarmee Matthew McConaughey zichzelf heruitvond en een totaal nieuwe wending gaf aan zijn carrière, was de film hetzelfde lot beschoren als veel ander werk van veteraan William Friedkin: er werd nauwelijks of geen aandacht aan geschonken. Dat is bijzonder jammer, want ook na meer dan vier decennia actief te zijn in de filmbusiness, draait de regisseur van To Live and Die in L.A. en Sorcerer nog steeds met een energie en intensiteit waar veel jongere collega’s alleen maar kunnen van dromen.

Regie: William Friedkin
Cast: Matthew McConaughey, Gina Gershon, Juno Temple

LD Entertainment

eOne

Hoewel hij met The Exorcist mee aan de wieg stond van het blockbuster fenomeen, regisseert William Friedkin na 40 jaar geen grote Hollywoodproducties meer. Wel blijft hij wars van enige mode of tijdsgeest, films maken waar hij in gelooft. Na Bug is dit een tweede verfilming van een toneelstuk van Tracy Letts, een man met wie hij naar eigen zeggen eenzelfde visie op de wereld deelt en die hier het vaak hypocriete geloof van de Amerikanen in hun eigen moral values en het ideale gezinnetje op hilarische wijze ontmaskert. Letts voert in deze gitzwarte komedie een door en door dysfunctionele familie op, die brutaal wordt uiteen getrokken door de komst van een in leder gehulde sociopaat. Een grandioze Matthew McConaughey geeft gestalte aan de titelfiguur , een politieman die bijklust als huurmoordenaar en ingehuurd wordt door vader en zoon Smith. Die willen van zijn diensten gebruik maken om de levensverzekering te kunnen opstrijken van de weinig geliefde moeder. Het staat in de sterren geschreven dat de samenwerking tussen de sinistere cop en de wat sullige opdrachtgevers zal mislopen – wat uiteraard ook gebeurt.

killer joe

eOne

McConaughey is uitermate goed op dreef als de sarcastische moordenaar die de dochter des huizes met graagte als ‘voorschot’ beschouwt , een rol die helemaal ingaat tegen de manier waarop hij tot dan toe vooral gecast werd als romantische leading man. Ook de andere karakters worden schitterend ingevuld, met uitstekend acteerspel van Gina Gershon als de brutale stiefmoeder en vooral van Thomas Haden Church als de weinig intelligente, maar onverstoorbare pater familias.

Ondanks de glansrol voor de messcherpe dialogen (‘What’s so great about Texas ?  It’s just a bunch of hillbillies with too much space to walk around’) heb je nooit het gevoel te zitten kijken naar een toneelopvoering waar een camera werd bijgeplaatst. Veteraan Friedkin – die de film inblikte in slechts 19 dagen –  vertaalt alles naar puur filmische termen en geeft  deze afwisselend venijnige en donkergrappige thriller een distinctief visueel palet mee. Fel belichte stoffige landschappen en een met bliksemschichten doorregen nachthemel, vormen het archetypische decor uit de western- en film noir iconografie, een stijl die zich ook doorzet in de minimalistische en sober geregisseerde actie.

Met deze radicale en eigenzinnige prent, toont de ondertussen 78-jarige Friedkin dat hij aan het eind van zijn carrière zeker niet van plan is op veilig te spelen en dat zijn talent als rasfilmer nog geen greintje aan frisheid heeft ingeboet.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , ,

Comments are closed.