Spotlight: Bob Dylan

Spotlight: Bob Dylan

Docurama

Tempest heet het nieuwe album van Bob Dylan en is sinds 11 september verkrijgbaar. Wij maken van de gelegenheid gebruik om licht te werpen op een minder vertrouwd deel van Dylans uitgebreide carrière. De befaamde singer-songwriter heeft namelijk ook een aantal avonturen in filmland beleefd, al zijn die niet allemaal even goed afgelopen.

Pat Garrett & Billy The Kid OST

CBS – Sony

Pat Garrett & Billy The Kid is waarschijnlijk het meest gerenommeerde filmproject waar Dylans naam aan verbonden is. Het is een donkere, gewelddadige western van Sam Peckinpah (The Wild Bunch, Straw Dogs) uit 1973. De film schetst een compromisloos beeld van het wilde westen, waar er maar weinig verschil is tussen de boeven en de arm der wet.

Dylan heeft een bijrolletje als een van de trawanten van gunslinger Billy The Kid. Veel meer dan een paar steelse blikken werpen en iemand ombrengen met een dolk doet hij helaas niet. Over de soundtrack valt wel meer te zeggen. Die bestaat enkel uit Dylan-nummers, die speciaal voor de film werden geschreven. Hiervan is Knockin’ On Heaven’s Door ongetwijfeld het meest gekende. Het liedje is uitgegroeid tot een echte klassieker.

Dylan heeft slechts een paar keer zelf een film op poten gezet. Een voorbeeld daarvan is Renaldo and Clara (1978), een experimentele arthouse-prent van vier uur. De film bestaat uit losstaande vignettes en concertopnames. Dylan en enkele van zijn artistieke vrienden als Joan Baez spelen de hoofdrollen. Renaldo and Clara is een beperkt aantal keer in de bioscoop vertoond geweest en bestaat niet op video of dvd (althans niet officieel).

Masked & Anonymous

Sony Pictures Classic

In hetzelfde ‘genre’: Masked and Anonymous (2003), een film die wel een reguliere release heeft gekend. Hij werd geregisseerd door Larry Charles (bekend van de Borat-film, The Dictator en Religulous) en naast Dylan zien we sterren als Penelope Cruz, Jeff Bridges of John Goodman aan het werk. Dylan schreef samen met Larry Charles het scenario en daar is het fout gegaan.
Masked and Anonymous
is eigenlijk niet meer dan een twee uur durende filmversie van één van de meer surrealistische nummers van de zanger (ik denk aan Tombstone Blues of Desolation Row). De wereld staat op ontploffen, mensen praten in cryptische aforismen en tussen al dat geweld loopt een eenzame bard, die alles observeert. Mislukte ijdelheidsprojecten als deze bevestigen dat een goede schoenmaker bij zijn leest blijft.

Als hij doet waarvoor hij geboren is, is Dylan moeilijk te overtreffen. Dat bewijst hij onder andere met Things Have Changed, het nummer waarmee hij in 2001 de Oscar won voor Best Original Song. Het liedje staat op de soundtrack van Wonder Boys (Curtis Hanson, 2000) en sluit qua sentiment naadloos aan bij de thema’s van de film. Centraal staat een ouder geworden man die op automatische piloot door het leven gaat en alleen maar kan constateren dat niets nog hetzelfde is. Tegelijk kan hij niet anders dan gewoon blijven doorgaan en er het beste van maken. Het is een pareltje in Dylans omvangrijke discografie en zeker het beluisteren waard.
Als je dan nog steeds niet overtuigd bent van het genie van Bob Dylan, kun je altijd die nieuwe plaat Tempest in huis halen. Of, om in filmland te blijven, de topdocumentaires Dont Look Back en No Direction Home bekijken!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , ,

Comments are closed.