Vergeten meesterwerken: In the Shadows of forgotten Ancestors

Moskwood Media

Moskwood Media

Voor elke Citizin Kane of Seven Samurai, die tot de absolute canon van de filmkunst behoort, is er ergens een titel van een prent die enorme invloed uitoefende en gerust een mijlpaal mag genoemd worden, maar die volkomen in de vergetelheid is geraakt. Deze serie wil het niet hebben over cultfenomenen, box-office winnaars waarvan de faam getaand is, of films waarvan niemand zich nog kan herinneren waarom ze de eer hadden Oscars of anderen prijzen te winnen. Vergeten Meesterwerken probeert titels op te vissen die niet alleen universeel bejubeld werden, maar die ook een enorme invloed hadden op de filmwereld en de ontwikkeling van de zevende kunst, ook al zijn ze nu volledig van de radar verdwenen.

De prent die de spits mag afbijten – In the Shadow of forgotten Ancestors  uit 1965 van Sergei Parajanov – zorgde ervoor dat de regisseur uiteindelijk in een Russisch strafkamp terecht kwam, waar enkel druk van buitenlandse collega’s hem uiteindelijk uit zou bevrijden. Parajanov werd op handen gedragen in de filmwereld en gelauwerd als een absolute visionair – maar al zijn werken werden door de geschiedenis vergeten. Zijn grootste verwezenlijking is deze In the Shadows of forgotten Ancestors, een prent die meer dan het ontdekken waard is.

Moskwood Media

Moskwood Media

De in Georgië geboren Armeense filmmaker Sergei Parajanov bekocht zijn persoonlijke visie op film en zijn verbondenheid met de cultuur van zijn geboortegrond met een blijvende vijandigheid vanwege de Russische autoriteiten en zoals hierboven reeds aangehaald uiteindelijk zelfs met een jarenlange gevangenisstraf.  De invloed van zijn culturele wortels en zijn zelfverklaarde bewondering voor Pier Paolo Pasolini vinden elkaar in deze in vurige lyriek gedoopte liefdesgeschiedenis, een soort van Romeo & Juliet, gesitueerd in de woeste Karpaten van de 19e eeuw.

Dit meesterwerk van de dissidente Sovjet-cinema is een vlammende symfonie van overweldigende beelden waarmee de regisseur op dwingende wijze de toeschouwer binnenloodst in een sterk persoonlijke filmische wereld. De camera staat vaak op grondhoogte gepositioneerd, waardoor de personages verpletterd lijken te worden door de majestueuze omgeving – een illustratie van de traditionele gebruiken en folklore die hun leven beheersen en waaraan de film zijn vertaalde titel ontleent: “In de schaduw van vergeten voorouders”.

Elk beeld van deze bedwelmende film is gekadreerd als één van die naar perfectie neigende Russische iconen op doek, waarin religie en kunst elkaar vinden. Er gaat van de verrukkelijk mooie beeldtaal ook een verpletterende emotionele kracht uit, die ons meesleept in het tragische lot van de ongelukkige geliefden.

Moskwood Media

Moskwood Media

Het adembenemende gebruik van kleur, licht en muziek, maakt dat alles zich lijkt af te spelen in een magische sprookjeswereld, iets wat bijzonder slecht viel bij de censors in Moskou die niet gediend waren met een productie die zo ver afweek van de naturalistische stijl van het regime en die de lof zong van gebruiken en tradities buiten de Sovjet-doctrine. De prent werd in de Sovjet-Unie dan ook jarenlang verboden, maar via filmfestivals kreeg dit puntgave meesterwerk in de rest van de wereld de nodige terechte erkenning.

Op dit moment is het moeilijk om nog de hand te leggen op films van Parajanov, maar wie een beetje speurwerk verricht kan wellicht via Moskwood Media – specialisten in oostblok cinema – nog wel één en ander bemachtigen.

Gegevens:

Tini zabuthyk Predkiv  (ook bekend onder de titel De Vuurpaarden) van Sergei Paradjanov met Ivan Mykolajchuk, Larisa Kadochnikova, Tatyana Bestayeva (Ussr – 1965)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , ,

Comments are closed.