5 Bijtend goeie vampierenflicks

Dark Shadows

Warner Bros.

Al bijna een eeuw lang vormen Dracula en de zijnen een geliefd onderwerp in de horrorcinema. Tot nog toe hebben de ondode bloedzuigers echter nog niet vaak met succes de leukerds uitgehangen in een komedie. Tim Burton (Edward Scissorhands, Ed Wood, Sleepy Hollow) hoopt hierin verandering te brengen met Dark Shadows (vanaf 9 mei in de zalen), een film over een flamboyante vampier (Johnny Depp, of wie dacht u?) die na 200 jaar slaap terechtkomt in de seventies. Omdat we zeker niet zouden willen dat de nosferatu straks tot een clown wordt gereduceerd, herinneren we u er evenwel met deze vijf films graag aan dat een vampier wel degelijk iets is om schrik van te hebben.

Blade (1998)

De stripverfilming Blade, over een halfbloed vampier die het opneemt tegen zijn kwaadaardige soortgenoten, heeft eigenlijk meer weg van een entertainende actieprent dan van een griezelfilm die je doet trillen van angst in je sofa, maar bevat niettemin genoeg viscerale gevechtshorrorscènes om een plaatsje op deze lijst te verzilveren. Ook Blade II, geregisseerd door Guillermo Del Toro, is een aanrader.

From Dusk Till Dawn (1996)

From Dusk Till Dawn lijkt aanvankelijk een vrij conventionele misdaadprent met iets minder conventionele dialogen (Quentin Tarantino schreef het briljante scenario), maar transformeert halverwege in een bizarre horrorprent vol bloederige vuurgevechten tussen gangsters (QT zelf en George Clooney in zijn eerste hoofdrol) en een bende vampieren onder leiding van een bloedhete Salma Hayek. Behoed u voor een whiplash.

Nosferatu (1922)

Die creepy zwart-witbeelden, die enge soundtrack, die monsterlijke vertolking van Max Schreck (realistisch genoeg voor sommigen om ’s mans menselijkheid in het échte leven in vraag te stellen), het blijft allemaal uitstekend overeind: Nosferatu, de quintessentiële vampierenfilm, staat tot op heden geboekstaafd als één van de meest angstaanjagende griezelprenten ooit gemaakt. Edward Cullen? Pff. Vleermuislookalike Graaf Orlok – bleke kop, puntoren, scherpe voortanden – zou hem met huid en haar opvreten. (Zeker ook het bekijken waard: de remake die Werner Herzog samen met Klaus Kinski van deze film maakte in 1979.)

True Blood (2008 – ?)

Oké: een film is het niet, maar dat doet niets af van de onweerstaanbaarheid die deze HBO-serie uitstraalt. True Blood is een heerlijke mix van perfect afgewogen ingrediënten: humor, romantiek, gore, spanning, mysterie, erotiek en magie. Wie denkt dat er 110 jaar na Dracula niks origineels meer gedaan kan worden met het aloude concept van een bloedzuigend creatuur met een zonne-allergie, moet deze verslavende stuff zeker eens bekijken.

Bram Stoker’s Dracula (1992)

Wat mij betreft de definitieve verfilming van de roman over de kille Graaf uit Transsylvanië, deze adembenemende horrorromance. Bram Stoker’s Dracula, het laatste grote wapenfeit van regisseur Francis Ford Coppola, is een stilistisch meesterwerk: even schrikwekkend als verleidelijk (Monica Belucci als wellustige bloedzuigster!), gedecoreerd met somptueuze set designs, en gevuld met bevreemdende kleinigheden (Dracula’s schaduw!) die je onherroepelijk mee zuigen in Coppola’s gotische visie.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.