1984: Sixteen Candles

Universal Pictures

Universal Pictures

Aah, die goeie ouwe jaren 80. De geboorte van Pac-Man, de wekelijkse avonturen van The A-Team, de opkomst van MTV… Waar is de tijd? De eighties waren ook het tijdperk van de teen movies. Cinemabezoekers kregen de ene na de andere tienerkomedie voorgeschoteld.

De koning van het genre was ongetwijfeld John Hughes. Toegegeven, ’s mans films zal je niet snel terugvinden op lijstjes van de grootste meesterwerken aller tijden. Maar het oeuvre van de regisseur heeft zich wel stevig in het collectieve geheugen genesteld. In talloze Amerikaanse films en series vinden we verwijzingen naar Hughes’ films. Meestal gaat het dan om die iconische slotscène van The Breakfast Club, waarin Judd Nelson zijn vuist triomfantelijk in de lucht steekt op de tonen van Simple Minds’ Don’t You (Forget About Me).

Universal Pictures

Universal Pictures

Wees gerust, John. Je mag ons dan wel al 5 jaar geleden verlaten hebben, wij filmliefhebbers zijn je nog lang niet vergeten. Daarom blik ik vandaag terug op Sixteen Candles, Hughes’ debuut uit 1984.

Sixteen Candles toont een dag uit het leven van Samantha Baker (Molly Ringwald). Niet zomaar een dag: het is namelijk Samantha’s zestiende verjaardag. Een sweet sixteen wordt het echter niet, want doordat haar zus de volgende dag trouwt, is de hele familie Samantha’s verjaardag vergeten. De birthday girl gaat die avond dan maar naar het schoolbal, maar ook dat draait aanvankelijk uit op een teleurstelling. Samantha heeft een boontje voor de knappe Jake (Michael Schoeffling), maar wekt alleen de interesse van übergeek Ted (Anthony Michael Hall). Of zo lijkt het toch…

Can I borrow your underpants for ten minutes?

Dat alles uiteindelijk goed afloopt, kan je natuurlijk al raden. Voor een wereldschokkende plot moet je dus niet bij Sixteen Candles zijn. De grootste troeven van de film zijn ongetwijfeld Brat Packers Molly Ringwald en Anthony Michael Hall. Het mag dan ook niet verbazen dat John Hughes later nog meermaals wilde samenwerken met hen (onder meer in The Breakfast Club).

Universal Pictures

Universal Pictures

Voor de vrouwelijke hoofdrol in zijn debuutfilm had Hughes foto’s van verschillende jonge actrices gekregen, waaronder Molly Ringwald. Zij maakte zo’n indruk op de cineast, dat hij op amper één weekend tijd het script voor Sixteen Candles schreef, met haar in gedachten voor de rol van Samantha. Hughes’ keuze voor Ringwald bleek de juiste te zijn. In Sixteen Candles is ze werkelijk charmant en compleet geloofwaardig als de typische awkward teenager.

Voor de rol van Ted ‘The Geek’ kwamen een heleboel acteurs (waaronder zelfs Jim Carrey) auditie doen. Maar voor Hughes was het al snel duidelijk dat Anthony Michael Hall de job moest krijgen:

Every single kid who came in to read for the part… did the whole, stereotyped high school nerd thing. You know – thick glasses, ball point pens in the pocket, white socks. But when Michael came in he played it straight, like a real human being. I knew right at that moment that I’d found my geek.

Universal Pictures

Universal Pictures

Dat Hall en Ringwald hun rollen op zo’n overtuigende manier vertolken, heeft deels te maken met het feit dat ze effectief nog tieners waren tijdens de opnames van de film. Dat het zo goed klikt tussen de twee op het scherm, zal dan weer een gevolg zijn van hun off-screen chemistry. Die zorgde ervoor dat de acteurs een relatie begonnen nadat Sixteen Candles was ingeblikt. Voor hun acteerprestaties kregen Ringwald en Hall uiteindelijk Young Artist Awards voor Best Young Actress en Best Young Actor.

Maar hoe geloofwaardig deze twee acteurs ook zijn, de situaties waarin ze terechtkomen zijn dat lang niet altijd. Sommige zijn bizar, andere zelfs ronduit fout. Bekijk de film en je zal begrijpen wat ik bedoel. Dan zijn er nog de nevenpersonages, die soms beschamend over the top zijn. Zo is er Samantha’s zus, die stijf van de pijnstillers staat op haar trouwdag en daardoor met moeite het altaar bereikt. Verder hebben we dan nog de Aziatische uitwisselingsstudent Long Duk Dong, een personage dat zo grotesk is dat velen het een aanstootgevend stereotype vonden.

Is Sixteen Candles dus een perfecte film? Nee. Is hij soms cheesy en zelfs echt fout? Zeker. Maar de film is bij momenten zo charmant en amusant, dat ik die tekortkomingen gerust door de vingers wil zien. Het moet tenslotte niet altijd grote kunst zijn. Heb je dus trek in een stukje nostalgie straight from the eighties, dan is dit verplichte kost.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , ,

Comments are closed.