20 jaar Tarantino (2): Pulp Fiction

Pulp Fiction

Miramax

Op IMDb krijgt Pulp Fiction(1994) de gezegende score van 9 op 10 (eerlijk, hoeveel keer hebt u dat cijfer op uw schoolrapport zien prijken?) en daarmee laat het alle andere films van Quentin Tarantino achter zich. Betekent dit dat Pulp Fiction zijn meesterwerk, zijn ultieme pièce de résistance is? Het zal toch niet veel schelen.

Er zijn nochtans veel overeenkomsten met Tarantino’s debuutfilm Reservoir Dogs (1992). In Pulp Fiction is de chronologie van het verhaal ook overhoop gehaald en bovendien opent de film ook met een tearoomscène. Iedereen die Pulp Fiction heeft gezien, herinnert zich vast de legendarische uitbarsting van ‘Honey Bunny’ (Amanda Plummer). Later in de film spreekt Vince Vega (John Travolta) Mia Wallace (Uma Thurman) moed in na een overdosis terwijl hij zijn auto tegen een vervaarlijke snelheid door de stad jaagt. Dit doet wel heel erg denken aan de scène met Mr. White en de slechts halflevende Mr. Orange op de achterbank.

Tarantino kiest in Pulp Fiction trouwens opnieuw voor witte met bloed besmeurde zetels. Goedkope recyclage of vette knipoogjes naar de fans van het eerste uur? Wat mij betreft was Reservoir Dogs een springplank naar Pulp Fiction, waarin de typische Tarantino-stijl geperfectioneerd wordt. Het enige minpuntje tegenover Reservoir Dogs is dat de muziekkeuze in Pulp Fiction iets minder meeslepend en catchy is.

Nobody’s gonna hurt anybody. We’re gonna be like three little Fonzies here. And what’s Fonzie like?

Miramax

Het grote verschil tussen Tarantino’s eerste en tweede film zit waarschijnlijk in het actiegehalte. Terwijl Reservoir Dogs eerder een nabeschouwing was van een mislukte overval en een karakterschets van de betrokkenen bevat Pulp Fiction veel meer rechtstreekse actie. Degenen die teleurgesteld de cinemazaal verlieten bij Reservoir Dogs zullen opgetogen zijn over de vuurgevechten, de spannende momenten en het meer uitgewerkte verhaal van Pulp Fiction. Naast de belevenissen van Vincent Vega en Jules Winnfield (Samuel L. Jackson) krijgen we ook nog een blik in het leven van Butch (Bruce Willis), een bokser die last heeft van zijn eergevoel en daardoor flink in de problemen komt.

Dat Pulp Fiction meer actie bevat wil niet zeggen dat er geen woord meer gesproken wordt. Tarantino blijft de koning van de lullige dialogen; de discussie over het erotische gehalte van voetmassages kan qua onnozelheid best tippen aan de Madonnadiscussie uit Reservoir Dogs. En wie herinnert zich niet de scène waarin Vince en Jules gruwelen bij de gedachte dat onze noorderburen mayonaise op hun frieten doen? De sérieux van Reservoir Dogs wordt in Pulp Fictionbvervangen door meer humor. Net wanneer je denkt dat de film een sentimenteel hoogtepunt heeft bereikt gooit Tarantino een klad ironie in de strijd. Het ontroerende verhaal van Butch’ familiehorloge wordt aan diggelen geslagen wanneer je te weten komt waar het horloge in oorlogstijden verborgen werd. De op miraculeuze wijze mislukte moordpoging op Vince en Jules door een overmoedig wannabe-crimineeltje is dan weer pure slapstick.

Miramax

Now, if you’ll excuse me, I’m going to go home and have a heart attack.

Opnieuw bracht de toen 31-jarige Tarantino een mooie cast samen. Samuel L. Jackson kreeg niet alleen een heerlijk fout afrokapsel maar ook een BAFTA-award voor zijn rol als godvrezend booswicht Jules. Doordat Michael Madsen de rol van Vince Vega weigerde werd John Travolta gered van de totale ondergang en mocht hij dik vijftien jaar na Grease en Saturday Night Fever nog eens doen waar hij goed in is: dansen. Met Uma Thurman nog wel, die de echtgenote van zijn grote baas Marcellus Wallace (Ving Rhames) speelt.

Thurman springt ongegeneerd met haar blote voeten (maat 43) op de dansvloer en kreeg daarvoor een MTV Movie Award. Heb ik trouwens al gezegd dat ze er geweldig uitziet met dat gebeeldhouwde zwarte kapsel en eenvoudig wit hemdje? Ook Steve Buscemi is weer van de partij maar helaas heb je dat pas door wanneer de aftiteling loopt. Jawel, hij was de Buddy Holly-lookalike in het restaurant. Ten slotte wil ik wijzen op de mooie vertolking van de vrij onbekende Angela Jones. Zij speelt de mysterieuze rol van taxichauffeuse Esmarelda die een lichtjes onrustwekkende vraag heeft voor Butch.

Kort samengevat: actie, humor, slimme montage en schitterende acteurs. Heeft Pulp Fiction die negen verdiend? Pulp Fiction heeft die negen verdiend.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.