Madam van de Maand: Naomi Watts

While We're Young

Remain In Light

De heren hebben het in de filmwereld altijd voor het zeggen gehad. Cinema is dan ook voornamelijk een mannenbastion. Met deze reeks zorgt Supercalifragilistic voor wat tegenwicht. Graag stellen we enkele markante vrouwen in de schijnwerpers, die niet moeten onderdoen voor hun stoere viriele collega’s. Deze maand: Naomi Watts.

Naomi Ellen Watts werd geboren in het Engelse Shoreham. Na de dood van haar vader (sound engineer en road manager van onder meer de legendarische band Pink Floyd) verhuisde ze naar Wales, waarna het gezin door Engeland trekt. Watts verkrijgt de Australische nationaliteit wanneer de familie zich op haar veertiende vestigt in het zuidoostelijke Sydney. Daar jaagt de adolescent haar droom als toekomstige actrice na, wordt de hartsvriendin van generatiegenoot Nicole Kidman (met wie ze een verleden in tv-feuilletons deelt) en bouwt met vallen en opstaan aan een filmcarrière. Hoewel ze haar rollen bedachtzaam uitkiest, legt de verloofde van Liev Schreiber nog een lange weg af vooraleer het in 2001 tot een internationale doorbraak komt met Mulholland Drive, wat het begin wordt van haar glorieus succesverhaal.

In het onlangs verschenen While We’re Young vertolken Ben Stiller en Naomi Watts een uitgeblust koppel van middelbare leeftijd dat een tweede jeugd beleeft wanneer de partners op sleeptouw genomen worden door een hip dynamisch jong stel met een onbezonnen levensstijl. Naar aanleiding van deze bitterzoete komedie over de angst van het ouder worden (geschreven en geregisseerd door independent-kampioen Noah Baumbach) geven we u vijf tips, in chronologische volgorde, uit het gevarieerde palmares van Naomi Watts.

Mulholland Drive

Universal Pictures

Mulholland Drive (2001)

Aanvankelijk was Mulholland Drive bedoeld als een twee uur durende proefaflevering voor een televisieserie bij ABC, waarmee deze het succes van Twin Peaks hoopte te evenaren. Na de pilot werd de reeks echter afgevoerd en moest David Lynch uitwijken naar Frankrijk, omdat hij in de VS geen geldschieters vond. De begingeneriek is nauwelijks achter de rug of de film baadt al in een waas van mysterie. In het holst van de nacht baant een limousine zich een weg door de afgelegen heuvels van Hollywood. Op de achterbank zit een donkerharige schone (Laura Elena Harring) die plots gedwongen wordt het voertuig te verlaten, maar voor ze kan uitstappen wordt de auto geramd door een andere wagen. Het fatale ongeluk zet een mechaniek in gang van ogenschijnlijk triviale gebeurtenissen, die gaandeweg ook allemaal verband houden met elkaar. Dit leidt tot een moeilijk te doorgronden surrealistische koortsdroom, waarin niets is wat het lijkt. Zoals vaak bij Lynch groeit de twijfel over de betekenis van veel scènes en hun symboliek, wat zeker de deur open houdt voor verscheidene interpretaties. Watts is voortreffelijk als de argeloze blondine Betty, een beginnende actrice die haar geluk beproeft in de grootstad en samen met de door het accident ontredderde vrouw de ware identiteit van de dame tracht te achterhalen. Met een bedwelmende score van huiscomponist Angelo Badalamenti.

21 Grams

Paradiso Home Entertainment

21 Grams (2003)

De Mexicaanse cineast Alejandro González Iñárritu hanteert dezelfde versplinterde syntaxis als in zijn opzienbarend regiedebuut Amores perros. In de aangrijpende mozaïekvertelling 21 Grams verweeft hij de levens van drie verschillende volwassenen, andermaal opgebouwd rond een tragisch auto-ongeval. Sean Penn is een terminaal zieke wiskundige die leeft in het aanschijn van de dood, wachtend op een harttransplantatie. Naomi Watts brengt een bijzonder intense vertolking als een emotioneel kwetsbare moeder, rouwend om het acuut verlies van haar geliefde en twee stralende dochtertjes. Benicio Del Toro speelt een ex-bajesklant die zich heeft bekeert, maar wiens prille geloof zwaar op de proef wordt gesteld.

De titel verwijst naar het gewicht dat ieder menselijk lichaam verliest op het exacte moment van het overlijden – volgens de conclusies van de Amerikaanse arts Duncan MacDougall. Je kan eventueel een parallel zien tussen de gebroken narratieve verhaalstructuur en de verwoeste levens van de hoofdpersonages, die elk op hun manier worstelen met het noodlot en moeten omgaan met leed, schuld en genade. Iñárritu en zijn gewezen studiemakker, scenarist Guillermo Arriaga, schetsen een somber beeld van de samenleving, waarbij de rauwe emoties aankomen als een dreun.

The Assassination of Richard Nixon

Sony Pictures Home Entertainment

The Assassination of Richard Nixon (2004)

Kernachtig debuut van Niels Mueller, gesitueerd aan het begin van het beruchte Watergate-schandaal. Sean Penn is alweer fenomenaal als Samuel J. Bicke, een misnoegde meubelverkoper voor wie de American Dream aan diggelen valt. De man kan niet langer toezien hoe de verdorven maatschappij steunt op leugens en onverdraagzaamheid, waarna hij zijn opgekropte woede richt op de 37e president van de Verenigde Staten en een plan beraamt om de corrupte wereldleider uit te schakelen.

De op ware feiten gebaseerde film omzeilt iedere vorm van goedkope sensatie. Het is een beklemmende karakterstudie die op subtiele wijze de mentale ondergang van de protagonist in kaart brengt, terwijl zijn gedrag ook een sluimerend gevoel van onrust veroorzaakt. Naomi Watts speelt de vrouw van Bickle, die met hem verwikkeld is in een echtscheiding – een rol van kleine omvang die slechts één week uit haar agenda vereiste.

Eastern Promises

RCV

Eastern Promises (2007)

David Cronenbergs recente werk is van een heel andere toonaard dan de viscerale body horror uit de beginperiode van zijn carrière. In de beheerste thriller Eastern Promises, die min of meer in het verlengde ligt van A History of Violence, ontfermt een idealistische verloskundige (Watts) zich over het lot van een boreling, wiens jonge moeder bezweek in het kraambed. Door het dagboek van het meisje, dat beschrijft hoe ze ten prooi viel aan mensenhandelaars, geraakt de vroedvrouw in de greep van een Russische familie – die het hoofd blijkt van een misdaadsyndicaat. Viggo Mortensen zet met verve de stoïcijnse chauffeur annex vertrouwensman binnen de organisatie neer; Vincent Cassel is de vermetele leiderszoon en zijn protegé.

Birdman

20th Century Fox

Birdman (2014)

De Oscar-prijsvogel van dit jaar, waarvoor het ontwapenende Boyhood de duimen moest leggen, hoeft nog weinig introductie. Michael Keaton is geweldig als een aan lager wal geraakte filmster die enkele decennia geleden furore maakte als superheld, maar reeds lang uit de spotlights is verdwenen. Met een ambitieus, zelf bewerkt Broadway-stuk (naar Raymond Carver), waarvan hij ook de regie en hoofdrol op zich neemt, hoopt de man zijn loopbaan alsnog uit het slop te halen. Geplaagd door zijn eigen onzekerheden, moet hij tussen de chaotische repetities ook nog zijn vervreemde dochter (Emma Stone), een narcistische tegenspeler (Edward Norton) en zijn alter ego trotseren.

Birdman: Or (The Unexpected Virtue of Ignorance) is een verademing om naar te kijken. Zelden heb ik nog een Amerikaanse prent gezien die zo verduiveld grappig uit de hoek komt, zonder dat de humor pretentieus gaat klinken. De film wekt de illusie opgenomen te zijn in één lange, ononderbroken take, maar schijn bedriegt. Het is een technisch halsbrekend huzarenstukje, waarbij de ruimte van de theaterstudio langs alle mogelijke kanten wordt verkend. Naomi Watts maakt deel uit van de heerlijk op elkaar afgestemde ensemble-cast. Voor de actrice luidt Birdman een overgang in naar het lichtere genre, waar ze de laatste tijd voor lijkt te kiezen (zie ook de zwangere prostituee met zwaar Russisch accent in de komedie St. Vincent en het eerder aangehaalde While We’re Young). Keaton mag dan nog de show stelen in Birdman, de grootste verrassing komt van rasverteller Iñárritu, die deze scherpe satire over de celebritycultuur voortstuwt tot een ronduit wervelende brok cinema.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.