Men at the Movies: Man of Steel

Man of Steel

Warner

Schrijven voor Supercalifragilistic heeft vele voordelen. Gratis naar de film gaan bijvoorbeeld. Ditmaal hadden de lieve mensen van de Kinepolis vrijkaartjes voor de tweede editie van Men at the Movies klaar liggen voor ons. Een kans waar ik met veel plezier mijn tanden inzet. De knaken groeien nu eenmaal niet op mijn rug. Bovendien stond Man of Steel gepland, een film die ik al maandenlang wou fileren als ware het een vers gevangen graterige schelvis.

Maar wat mag een bezoeker nu eigenlijk verwachten van die Men at the Movies? Nou, laat ik het illustreren met het volgende. Aan de kassa stonden twee nietsvermoedende Erasmusstudenten. Goedaardig uitziende kneusjes die de première van Man of Steel duidelijk niet wouden missen. Het vriendelijke meisje aan de kassa vertelde hen in vlekkeloos Engels dat ze dan wel wat meer moesten betalen dan bij een standaardvoorstelling. Dat wouden onze twee globetrotters wel, “maar zouden ze dan eieren voor hun geld krijgen?”, hoorde ik hen al luidop denken.

Knijp er een avondje tussenuit met je kameraden en laat je testosteron de vrije loop!

Kinepolis

De woorden bier, chips, stand-up comedy, prijzenslag en vooral fotomodellen volstonden om onze uitwisselingsstudenten begerig naar hun portemonnee te doen grijpen. Inmiddels stroomde het mannenvolk vlot binnen. Wat voor kerels komt eigenlijk naar zo’n evenement, vroeg ik me, immer de onderzoeksjournalistiek hoog in het vaandel dragend, af. Een erg ruim publiek zo bleek. Maar grosso modo kon je de bezoekers opdelen in drie groepen.

Een eerste categorie van mannen was duidelijk weggelopen uit Geordie Shore, de grappige levensdocumentaire op MTV. Ze kenmerken zich met hun potige armspieren in een T-shirtje waar zelf mijn nichtje van vijf maanden oud nauwelijks in past. Dan had je de diehard Supermanfans. Gemakkelijk te herkennen aan hun schrijnend vitamine D tekort en de inhoud van hun nerdy dialogen. Ten slotte had je de doorsnee filmliefhebber, die eens wou proeven van dit nieuwe concept.

Aan de zaalingang kon je op de foto met de beruchte Ché-babes. De hogergenoemde Erasmusstudenten hadden alvast glunderend positie ingenomen. Zelf heb ik thuis al een meer dan bekoorlijke dame zitten, dus die kelk liet ik aan mij voorbijgaan. Nee, mijn aandacht ging vooral naar het beloofde bier en de knabbels. Het dagmenu bestond uit een blik Carlsberg en een forse zak Lays barbecuechips. Mijn metgezel sloeg beleefd de aangeboden zak chips af, waarop de chipshostess van dienst me vroeg of ik geen tweede zak wou hebben. Dat laat deze liefhebber van de betere gefrituurde aardappel zich geen twee keer zeggen natuurlijk.

Warner

Chips & bier

Eens binnen zat de zaal al aardig vol. Het volk deed zich gretig te goed aan chips en Carlsberg. Als daar maar geen urgente pistoestanden van komen, monkelde ik nog. Toen ik terug kwam van mijn preventieve plasbeurt, rolden de eerste trailers al van het scherm. Deze bleken volledig op machomannenmaat gesneden, met o.a. Pain & Gain, het nieuwste Michael Bay-vehikel met Dwayne “The Rock” Johnson. Nadien was het de beurt aan een rondje stand-up comedy. Dat bleek jammer genoeg een filmpje te zijn van een of andere komiek waar ik nog nooit van gehoord had, en dat naar de toekomst toe ook zo zou willen houden.

En toen was het zover. Twee presentatrices kwamen op, gehuld in een rode cape. Nu gaan we het krijgen, dacht ik. Bij het binnenkomen had elke bezoeker immers een papiertje met daarop zijn naam en zetelnummer in een urne mogen droppen. Een aantal dorstigen haalden snel nog een nieuw blik bier. “Drinken, drinken, drinken”, klonk het. “En straks pissen, pissen, pissen zeker” dacht ik. En wijselijk bleef ik in mijn zetel zitten.

Een potje armworstelen

Warner

De prijzenslag was zeker niet mis. Onder de prijzen zaten onder meer een trekkersrugzak, een hoodie, parfum, een scheerapparaat en games. Een gelukkige mocht zelf naar huis gaan met een filmpakket, waar natuurlijk een Vin Diesel-film bijzat, op Robert Pattinson zat de zaal niet meteen te wachten lijkt me. Voor sommige prijzen moest echter eerst wat inspanning geleverd worden. Een van de opdrachten betrof een potje armworstelen.

De eerste kandidaat, een mannetjesputter die eruitzag alsof hij een blitzcarrière in het amateurworstelcircuit ambieerde, kon zijn geluk niet op. Zijn tegenstander was een magere slungel die er niet bepaald uitzag alsof hij zonder hulp een confituurbokaaltje open kreeg. Hier komen ongelukken van, dacht ik nog. Gelukkig kreeg de onfortuinlijke verliezer een Superman T-shirt als troostprijs mee naar huis.

Ook goed gelachen met de tweede opdracht. Ditmaal moesten twee opponenten zoveel mogelijk vrouwen binnen een tijdspanne van 3 minuten in de zaal lokken. Kandidaat 1, het soort kerel die bij een eerste vage zonnestraal terstond zijn bovenlijf ontbloot om zijn sickpack te showen, kon zijn vreugde amper te blijf. Kandidaat 2, het type dat volgens mij aardig wat over films en comics weet, zuchtte hoorbaar. Toen 3 minuten later bleek dat de ietwat sullige kandidaat de jock ruimschoots overtroefd had, brak een episch applaus los.

You are my son.

Warner

En toen was het eindelijk de beurt aan de film. Ik houd het kort, want collega Nico heeft hem al uitgebreid besproken. Man of Steel bevatte enkele aardige scènes, maar al snel zakte het geheel in als een ongelukkige kaassoufflé. Ik heb veel gelachen, wat altijd al een veeg teken is bij een ernstig opgevatte actiethriller. Het laatste uur omvatte weinig meer dan een gruwelijk irritante montage van Generaal Zod (Michael Shannon) die Superman (Henry Cavill) door de appartementsgebouwen van Metropolis mietert. Als ik Man of Steel ooit nog een tweede kans op dvd geef, zal het omwille van Kevin Costners hartverwarmende vertolking van Jonathan Kent zijn. Mocht ik zelf al geen liefhebbende vader hebben, ik vroeg terstond aan Costner of hij me wou adopteren.

Samengevat heb ik een amusante avond achter de kiezen, waarvoor dank aan de organisatie voor de tickets. Misschien is het naar de toekomst toe wel geen slecht idee om een pauze in te lassen in de film. Zelden zoveel mannen zenuwachtig huppelend naar de wc zien hollen tijdens een cinemabezoek. De volgende editie van Men at the Movies is op 23 juli. Dan staat The Wolverine gepland. Hopen dat die superheldenprent wel zijn hoge verwachtingen waarmaakt. Ik slijp alvast mijn klauwen!

Fox

Fox

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , ,

Comments are closed.