No en Co

Sony

Sony

Wie geluk had, kon onlangs op CineMás in Gent genieten van No, een film waarin Gael Garcia Bernal een geslepen reclamemaker vertolkt die in 1988 de Chileense dictator en generaal Augusto Pinochet het vuur aan de schenen legde. De prent speelt zich af tijdens de donkerste periode uit de recente geschiedenis van Chili. Iedereen die toen ook maar een beetje protesteerde of commentaar had op het militaire regime van Pinochet werd zonder pardon opgesloten, gefolterd of simpelweg afgemaakt. Toen het groeiend verzet uit binnen- en buitenland niet langer te negeren viel, kon de generaal niet anders dan een nationaal referendum toestaan, waarin alle Chilenen “si” of “no” mochten zeggen tegen een nieuwe ambtstermijn van 8 jaar. Pinochet dacht dat zijn propaganda-apparaat de klus wel zou klaren, maar dat was even buiten de talenten van Garcia Bernal gerekend…

Menemcha

No is niet de eerste film met de militaire dictatuur van Pinochet als achtergrond. Zo was er in 2004 al Machuca, van Andrés Wood. In dit minder bekende pareltje volgen we Gustavo Infante, een jongen uit de rijke middenklasse van Chili aan de vooravond van de militaire coup van Pinochet. Salvador Allende is net verkozen, en de socialistische president belooft verandering en verbetering voor de armen. Gustavo raakt bevriend met één van deze armen, de Pedro Machuca uit de titel. Hun vriendschap groeit, maar helaas ook de spanning tussen rijk en arm. De rijke klasse is namelijk bang hun privileges te verliezen en is dus helemaal niet happig op de veranderingen die Allende belooft. Machuca is een aangrijpende film, die op het Filmfestival van Gent de Georges Delerue-prijs voor beste muziek wegkaapte.

Fine Line Features

Tien jaar daarvoor bracht Roman Polanski Death and the Maiden uit. Hoewel deze zenuwslopende thriller nooit melding maakt van Chili of Pinochet, kan hij toch gerust in dit lijstje terecht. Sigourney Weaver vertolkt er namelijk een vrouw in die tijdens een niet nader genoemde militaire dictatuur wekenlang werd gefolterd en verkracht. Wanneer haar man jaren later tijdens een stormachtige nacht onderdak biedt aan een dokter (Sir Ben Kingsley), meent de vrouw in deze onverwachte ‘gast’ haar beul van vroeger te herkennen, en besluit ze wraak te nemen…

Miramax

In de jaren negentig verscheen ook The House of the Spirits van Bille August. Voor dit familie-epos baseerde August zich op het meesterwerk van Isabel Allende. Haar naam verklapt het al, deze wereldberoemde schrijfster is inderdaad familie van de door Pinochet afgezette president. In haar roman schetst ze op een magisch-realistische manier de geschiedenis van haar familie en in één pennentrek door ook die van haar land. Het magische element van het boek komt minder aan bod in de film, maar met ronkende namen als Glenn Close, Meryl Streep, Jeremy Irons en een jonge Antonio Banderas blijft er toch nog genoeg magie over voor 140 meeslepende minuten epiek.

Universal

Nog tijdens de junta van Pinochet verscheen tot slot ook Missing. In deze toen brandend actuele film volgt regisseur Costa-Gavras de vader (Jack Lemmon) en de vrouw (Sissy Spacek) van een Amerikaanse journalist, die net als ontelbare anderen onder Pinochet gewoonweg verdween. Het is een aangrijpende en op feiten gebaseerde prent, die in Cannes terecht werd bekroond met de Gouden Palm.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.