Opvallende films van 2016 (5): Rogue One

Rogue One: A Star Wars Story

Disney

Matthias

Matthias

In 2016 verschenen (te) veel films. Iedereen publiceert dan ook lijstjes van de beste en slechtste films. Hier bij Supercalifragilistic gaan we voor de meest opvallende films. Het zijn films die ons zijn bijgebleven omwille van de muziek, de fotografie, de vertolkingen, het camerawerk, de irrelevante plot of wat dan ook. Tot eind 2016 stellen we er elke dag een voor.

Regie:  Gareth Edwards
Cast: Felicity Jones, Diego Luna, Mads Mikkelsen, Ben Mendelsohn, Donnie Yen, Wen Jiang, Alan Tudyk, Forest Whitaker, Riz Ahmed
Muziek: Michael Giacchino

Er zijn mensen die beweren dat Star Wars een filmfranchise is. Ze dazen. Star Wars is géén filmfranchise. Het is een religie. Een cultus. Toen ondergetekende ergens medio jaren 90 voor het eerst een VHS-band van Episode IV: A New Hope in zijn knuistjes kreeg, werd het leven nooit meer hetzelfde. Mijn vriendenkring bestaat sinds die dag uit twee soorten mensen. 1) Zij die van Star Wars houden. 2) De slechts door ongezien altruïsme getolereerde afvalligen: miserabele heidenen die ik desondanks zal trachten te kerstenen tot mijn laatste snik.

Rogue One: A Star Wars Story

Disney

Toen Disney eind 2012 voor een slordige vier miljard dollar Star Wars van haar zwalpende paus George Lucas overnam, wist niemand echt goed waar het Huis van de Muis naartoe wou. Dat ze het niet uit liefdadigheid deed, dan wel voor de flink uit de kluiten gewassen winstmarges wist natuurlijk het kleinste kind.

Maar zou de kindvriendelijke studiogigant opnieuw een kloppend hart in de saga stoppen? De magie terugbrengen, waar de door CGI-masturbatie en potsierlijke dialogen geplaagde prequels het zo aan ontbeerden?

Nou. J.J. Abrams leverde vorig jaar met The Force Awakens een bij momenten voortreffelijke Episode VII af. Alleen. Volgens sommige criticasters speelde de gebrilde lens flare junkie te veel op safe. Zij worden nu op hun wenken bediend met Rogue One: A Star Wars Story.

Voor deze eerste op zichzelf staande film in de saga (duizend jaar in buik van de Great Pit of Carkoon bewonende Sarlacc voor diegene die beweert dat die twee Ewok-films tot het canon horen), kreeg gastheer Gareth Edwards een comfortabele bewegingsruimte. Die benutte hij dankbaar voor de donkerste trip door het verre sterrenstelsel sinds die keer dat een groepje koddige younglings Anakin met de woorden “Master Skywalker. There are too many of them. What are we going to do?”, benaderde.

Nog voor iemand “waar is de opening crawl?” kan miepen, landen we op de afgelegen landbouwplaneet Lah’mu. Daar leidt de briljante wetenschapper Galen Erso (Mads Mikkelsen) een teruggetrokken bestaan met vrouw Lyra en dochterlief Jyn. We schrijven zes jaar na de gebeurtenissen uit Revenge of the Sith. De terreur van het Galactisch Keizerrijk groeit, maar Galen weigert het spel mee te spelen. Dat is buiten de meedogenloze Orson Krennic (Ben Mendelsohn) en zijn Death Troopers gerekend.

…They call it the Death Star. There’s no better name. And the days coming soon, when it will be unleashed.

Rogue One: A Star Wars Story

Disney

Vijftien jaar later legt de geknechte man de laatste hand aan de Death Star, het Keizerlijke massavernietigingswapen met genoeg kracht aan boord om hele hemellichamen te verwoesten. Dochter Jyn wist te ontsnappen.

Het meisje ontpopte zich onder de vleugels van de radicale rebel Saw Gerrara (Forest Whitaker) tot een jongedame (een weergaloze Felicity Jones) die allerminst op haar mondje en light blaster gevallen is.

It’s not a problem if you don’t look up.

De strijd tussen de sluimerende Rebellenalliantie en het Keizerrijk boeit Jyn niet. Ze weet het nog niet, maar een waaier van gebeurtenissen en onverwachte ontmoetingen zal daar verandering in brengen. Samen met de ruimteschoffie Cassian Andor (Diego Luna), de hilarisch droge droid Imperial droid K-2SO (Alan Tudyk), overgelopen piloot Bodhi Rook (Riz Ahmed), de blinde monnik Chirrut Îmwe (Donnie Yen) en zijn fors gewapende gezel Baze Malbus (Wen Jiang), overstijgt ze eigenbelang voor het groter goed. Het stelen van de plannen van de Death Star, in wat een regelrechte zelfmoordmissie richting de tropische planeet Scarif belooft.

What will you become?

De rest is geschiedenis. We weten dat ene Luke Skywalker in A New Hope na een huzarenstukje met zijn X-Wing de Death Star naar de filistijnen knalde. De assist voor dat welgemikt schot waren Jyn en haar rommeltje radicale rebellen. Geen behendige Jedi Masters, geen eigenaars van koninklijke bloedlijnen. Wel harde karakters die bereid zijn tot offers zoals je ze nog maar zelden in de filmreeks zag. En regisseur Edwards brengt hun verdiensten op rauwe, verbluffende wijze in beeld.

Rogue One: A Star Wars Story

Disney

What chance do we have? The question is what choice?

Rogue One maakt enkele opvallend moedige keuzes en toont en passant dat het ook niet altijd peis en vree is bij de Rebellenalliantie. Tel daarbij een hoop fijne cameo’s en allerlei slimme verwijzingen die Star Wars-volgelingen uren nakaartmateriaal geven, en het moge duidelijk zijn dat dit losstaand verhaal beslist geen tussendoortje is.

En Darth Vader? Wie zich afvraagt of de iconische zwart geharnaste slechterik enkel wat in zijn Bacta Tank zit te plonsen en Death Star-blauwdrukken doorbladert, trapt beter als de wiedeweerga de Hyperdrive in richting de cinemazaal. Want de ultieme filmschurk tekent voor één van de meest dreigende scènes die ooit uit het verre sterrenstelsel rolde.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.