Pakt omnibusfilm Wild Tales een Oscar?

Cinéart

Cinéart

Met Damián Szifróns Wild Tales – Relatos Salvajes in het Spaans – dingen de Argentijnen op 22 februari 2015 mee naar de Oscar voor beste buitenlandse film. Statistisch gezien staan ze er niet slecht voor. Argentinië verzilverde in het verleden al twee van haar zes nominaties. Waar is de tijd dat The Broken Circle Breakdown België op de Amerikaanse cinematografische kaart ging zetten? Ver weg, en maar goed ook.

Mooi meegenomen: Wild Tales is gruwelijk grappig én goed. Onze recensieman, die alleen de persvisiezaal verlaat om ontlastende verklaringen af te leggen en te eten, én zelfs dan nog – honoreerde de zwarte komedie met drie en half sterren. Afgaande op de lachsalvo’s tijdens de Gentse avant-première twee weken terug – bij deze een vervallen bedankje voor de uitnodiging, StuBru – meer dan terecht.

Wild Tales - Relatos Salvajes

Cinéart

Doch, de concurrentie in de categorie “Best Foreign Language Film” is niet gering. Vanuit de westkust van Afrika lonken de Mauritaniërs met Timbuktu. De geopolitieke midgets van Estland wagen hun kans met Tangerines. Maar wie houden we hier voor de gek? De echte titanenstrijd is tussen de Russische parabel Leviathan en het Poolse meesterwerk Ida.

Mocht Wild Tales alsnog winnen, is het woord verrassing zeker op zijn plaats. Zwarte komedies kennen weinig afnemers bij de Academy. Bovendien is Wild Tales een omnibusfilm. Come again? Een omnibusfilm: verschillende segmenten die samen een film vormen. Een portmanteau, voor wie zich graag enige linguïstische status toemeet.

Omnibusfilms

Omnibusfilms zie je niet elke week opduiken. Op zich geen drama. De meeste omnibusfilms grossieren namelijk in wisselvalligheid. Paris, je t’aime is bijvoorbeeld het product van 22 verschillende regisseurs. Bij minstens een derde van de segmenten wou je dat Edward Scissorhands er de schaar inzette.

In het vierluik Four Rooms uit 1996, kunnen zelfs Robert Rodriguez en Quentin Tarantino de boel niet redden.

Maar omnibusfilms kunnen ook solovluchten zijn. In Coffee & Cigarettes serveert Jim Jarmusch elf celluloidstukjes die niet geheel onverwacht koffie en sigaretten als centrale thema delen – al houden de heren van The Wu Tan Clan het bij een kopje thee.

Jarmusch’ vroegere Night on Earth bundelt dan weer vijf nachtelijke taxiritten in evenveel wereldsteden terwijl Tom Waits de soundtrack verzorgt. Beide anthologieën worden helaas geplaagd door de aanwezigheid van Roberto Benigni.

Of Damián Szifrón met zijn Wild Tales alsnog de Oscar voor beste buitenlandse film mee naar huis neemt terwijl hij gevaarlijk armen zwaaiend in een ontstellende versie van Don’t Cry For Me Argentina uitbarst, horen we op 22 februari.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.