Shyamalan countdown (1): The 6th Sense

Buena Vista International

Buena Vista International

Binnen enkele weken is After Earth te zien in onze zalen. Naast een Will en Jaden Smith scifi-vehikel is het ook de jongste film van regisseur M. Night Shyamalan. Of je nu houdt van het werk van deze man of het net veracht, het is onmogelijk te ontkennen dat hij een vakman is. Wij maken van de gelegenheid gebruik om zijn films eens op een rijtje te zetten. Het is ondertussen al veertien jaar geleden dat Shyamalan doorbrak met The Sixth Sense en voor koude rillingen zorgde met de moeder aller plottwists.

I see dead people.

Zelfs zonder voorkennis slaagt The Sixth Sense van bij het begin te boeien. Een wat uitgebluste kinderpsycholoog (Bruce Willis) probeert een jongetje te helpen dat kampt met visioenen (Haley Joel Osment). De film is keurig opgebouwd als trage psychologische horror. Grote verschillen met je doorsnee horrorfilm zijn echter meer dan sterke acteerprestaties, verschrikkelijk verzorgd camerawerk en een meesterlijke montage.

Buena Vista International

Shyamalan bouwt de spanning op en kindacteur Osment tovert makkelijk ergernis om in intrige. De psycholoog helpt zijn patiëntje wel degelijk, maar op een andere manier dan we denken. Dat besef wordt steeds duidelijker naarmate de climax van de film nadert en de voorgenoemde twist zelf is nogal een mokerslag. Zelden stelden we de opbouw van een film zo in vraag als na The Sixth Sense. Net als in de iconische The Usual Suspects dien je als toeschouwer al de informatie die je doorheen de film kreeg opnieuw te verwerken om precies te beseffen wat er gebeurde. Een pluspunt hierbij is de consistentie waarmee Shyamalan zijn verhaal vertelt. Je kan er met andere woorden op rekenen dat het klopt, maar dat je zelf de beschikbare gegevens niet noodzakelijk correct interpreteerde.

De volledigheid gebiedt ons ook de zwakke elementen van de film bloot te leggen. Hoe sterk Osments oneliners ook zijn, zo’n goed acteur is de jongen niet en naast een ancien als Willis maakt hij dan ook weinig kans. In een groot aantal scènes komt ook de betweterige toon van Shyamalan naar boven. Iemand die zijn publiek steevast te slim af wil zijn, komt onwillekeurig arrogant over. De sfeer van deze film lijdt hier ook duidelijk onder. Voor een meerderheid van het mainstreampubliek was The Sixth Sense echter een eerste ervaring met een plottwist van deze omvang, wat Shyamalan prompt tot publiekslieveling katapulteerde.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , ,

Comments are closed.