Songs die (g)een Globe verdienen (5)

One Chance

The Weinstein Company

‘Kom jongens, heeft er dan echt niemand een goed woordje te veil voor dat Taylor Swift-nummer?’ Want had yours truly zich niet voorgenomen om wat minder sterren te kakken te zetten in 2014? ‘Een ster? Is ze dat wel?’, opperde een collega. Tempting…

Taylor Swift

Sweeter Than Fiction

Sony Music

T-Swizzle voor de jonge vrouwelijke fans, matras voor de halve mannelijke showbizz. Taylor Swift laat de wereld niet onberoerd. Het countryzangeresje heeft zeven Grammy’s (ze won op 20-jarige leeftijd als jongste artiest ooit een Grammy voor Album van het Jaar) op haar nachtkastje. Daarnaast heeft ze nog hopen andere blinkende dingen in huis. Amerikanen aarzelen zelden met prijzengooien als er country mee gemoeid is.

Wat de 24-jarige Swift nog niet heeft, is een Golden Globe. Vorig jaar haalde ze nochtans de shortlist met Safe & Sound, een samenwerking met The Civil Wars voor The Hunger Games. Maar la Swift bleek geen partij voor het bezwerende Skyfall van Adele en Paul Epworth.

Sweeter Than Fiction

Het blonde twijgje bleef niet bij de pakken zitten in 2013. Samen met Jack Antonoff, van de indieband Fun (voel u niet schuldig, wij hebben daar ook nog nooit van gehoord) schreef ze het nummer Sweeter Than Fiction. Een pompend synthpopdeuntje, met een refrein dat klinkt als een opgewarmd overschotje van Avril Lavigne.

Het prefab popnummer is te horen in David Frankels (de man achter The Devil Wears Prada) One Chance. Een film die vooral op de Britse markt mikt. De film is losjes geïnspireerd op het verhaal van Paul Potts, de winnaar van de eerste editie van Britain’s Got Talented.

One Chance

The Weinstein Company

There you’ll stand, ten feet tall
I will say, “I knew it all along”
Your eyes, wider than distance
This life is sweeter than fiction

One Chance

One Chance is de 8 Mile voor operaliefhebbers. Als kind draaide Potts (James Corden) de ouderlijke operaplaten grijs, zong hij in koren en kreeg hij vooral flink wat stront te verduren. In 2007 verbaasde de veelgeplaagde dikkerd vriend en vijand met zijn buitenaardse versie van Nessun Dorma (uit Puccini’s opera Turandot, dat hebben we ook maar snel op Wikipedia gelezen). De boosaardige Simon Cowell rook meteen centen. Verbaast het dat Cowell — de Michael Bay van de muziekbusiness — de biopic producete?

Kanshebber?

Amper. Taylors roem rust vooral op Amerikaanse schouders. De Globes worden echter bepaald door de leden van de Hollywood Foreign Press Association. Als de jury de voorkeur geeft aan een hartverwarmend levensverhaal, dan opteert ze selbstverständlich voor U2’s Ordinary Love uit Mandela: Long Walk to Freedom.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.