Songs die (g)een Globe verdienen (6)

Inside Llewyn Davis

Belga Films

Volgens driekwart van de Supercalifragilistic-redactie gaat het gouden kleinood nu zondag naar Please Mr. Kennedy. Vraag is wie van de componisten dan het beeldje mee naar huis krijgt. Want achter het bric-à-brac nummertje schuilt het veelkoppige collectief Ed Rush, George Cromarty, T Bone Burnett, Justin Timberlake, Joel Coen en Ethan Coen. Je zou haast gaan denken dat het om een symfonische progrockcompositie gaat.

Beter goed gejat dan slecht bedacht

Vanwaar zoveel namen voor zo’n simpel liedje? Wel, het nummer is niet helemaal origineel. De Coens beamen dat het een satire is op de gelijknamige song van het folkduo The Goldcoast Singers. In deze protestsong uit 1962 smeekten Rush en Cromarty de zetelende president om aan hun legerdienst te verzaken. Het siert de Coens dat ze hun inspiratiebron niet verzwegen.

Inside Llewyn Davis

Belga films

Please Mr. Kennedy (Uh oh!)
I don’t wanna go (please don’t shoot me into outer space)

Wat de Coens echter vergaten, is dat die Goldcoastknakkers op hun beurt de mosterd haalden bij Please Mr. Kennedy (I Don’t Want to Go). Een Mick Woods-song uit 1961, neergepend door drie broodschrijvers.

Deze pikten dan weer van Larry Verne’s (Please) Mr. Kuster. Een monsterhit uit 1960, met opnieuw drie namen op de auteursrechtenlijst.

Technisch gezien moet de koek dus niet door zes, maar door 12 (!) man gedeeld worden. Al zullen tussen die rechtmatige auteurs ondertussen wel al wat wegrottende knoken zitten. En voor iemand plagiaat schreeuwt: wij hebben dit alles ook maar in een artikel van The Hollywood Reporter gelezen.

Inside Llewyn Davis 

Genoeg gemiereneuk. Please Mr. Kennedy is te horen in Inside Llewyn Davis. Een Coen Brothers-prent die een week uit het leven van de fictieve folkie Llewyn Davis (Oscar Isaac) registreert. Een leven waar je niet bepaald vrolijk van wordt. Toch is er plaats voor wat absurde humor.

Inside Llewyn Davis - Oscar Isaac en Justin Timberlake

Belga Films

In onderstaande scène heeft de veelgeplaagde bard een studiosessie met Jim (een opvallende Timberlake — we zullen je niet over het hoofd zien in onze aankomende baardenreeks) en Al (Adam Driver). Onze dubieuze held is niet bepaald onder de indruk van het nummer Please Mr. Kennedy. Maar impressie kan je niet tussen je boterhammen leggen.

Countdown!
10…9…8…7.6.5…4…3…2…

Samen met Let It Go uit Frozen, is Please Mr. Kennedy de enige song uit de shortlist die effectief in de film verweven zit. Niet onbelangrijk. Want in hoe verre kan je eigenlijk van een filmsong spreken, als ie pas tijdens de aftiteling te horen is?

Kanshebber?

Absoluut. T Bone Burnett in je team hebben, legt je zelden windeieren. De man deed mooie dingen voor de soundtrack van Oh Brother, Where Art Thou. Hij schreef ook, samen met Ryan Bingham,  The Weary Kind voor Crazy Heart. Dat nummer was in 2009 goed voor de Globe en een Grammy.

Criticasters beweren echter dat het catchy Please Mr. Kennedy meer gimmick dan song is. Het is ook de vraag in hoe verre de aanwezigheid van Mr. Timberlake meespeelt in de lovende reacties. We citeren even een niet nader genoemde medewerkster haar stemmotivatie: ‘Justin whii :-p’.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , , , , , , ,

Comments are closed.