Vijf dingen die een beginnende regisseur moet weten

Lumière

Lumière

Een eigen film regisseren. Het blijft een droom voor velen. Hier in België bestaat er zoiets als het Vlaams Audiovisueel Fonds, dat veelbelovende projecten ondersteunt. Maar om je filmdroom in Amerika te lanceren, moet je stevig in je schoenen staan. Vraag het maar aan Erik Van Looy, wiens Amerikaanse versie van Loft dit jaar eindelijk uitkomt, na een heuse calvarietocht langs mensen in de bizz. De meest onverwachte dingen komen tijdens zo’n regisseursmissie op je af.

De Amerikaanse entertainmentwebsite Vulture.com vroeg aan de veelbelovende debutant John Krokidas met welke zaken een jonge filmmaker zoal te maken krijgt. En die John Krokidas kan het weten, want de jonge Amerikaan debuteerde vorig jaar met het positief onthaalde Kill Your Darlings, een film over de ontluikende dichterstalenten die later bekend zouden staan als de Beatniks. Krokidas werkte elke dag uren samen met opkomende sterren en gevestigde waarden als Daniel Radcliffe, Dane De Haan en Ben Foster. Aan alle talentvolle auteurs de cinema, lees en leer!

1. Je staat in de weg van je eigen film

Lumière

Lumière

De mensen die je film financieren, zien een regisseur eigenlijk als een noodzakelijk kwaad. Zelfs als ze geïnteresseerd zijn in je script en in je visie, zal je er toch tegen moeten opboksen. Logisch, want ze kunnen er nu eenmaal niet honderd procent zeker van zijn dat je zo’n regisseursrol mentaal en inhoudelijk aankan. Hoe trek je de mensen van waar het geld komt dan toch over de streep? Door bekende of iets minder bekende acteurs aan je film te verbinden. Financiers willen de zekerheid, of toch op z’n minst een goede kans, dat ze hun geld terugzien. Voor John Krokidas was de naam van Daniel Radcliffe zelfs niet genoeg. Pas met de komst van Dane De Haan trok hij zijn geldschieters over de streep. Laat ons zeggen dat de jonge Vlaamse filmstudent op zijn minst moet proberen om Filip Peeters en Evelien Bosmans in zijn kortfilm te krijgen.

 2. Achtergrondacteurs kunnen je film verpesten

Als je achtergrondacteurs in dienst neemt, heb je natuurlijk geen idee of ze daadwerkelijk kunnen acteren of niet. Toen John Krokidas een emotionele zenuwinzinking van Daniel Radcliffes personage had ingeblikt, dacht hij dat het wel snor zat. Dat was buiten de extras gerekend, twee politiemannen die in de achtergrond volledig aan het overacten waren door op een emotionele manier met hun vuisten te zwaaien. Weg scène! Voldoende aandacht besteden aan je achtergrondacteurs dus. James Cameron gaf élke extra op de set van Titanic een persoonlijk verhaal waarin hij/zij zich moest inleven. Ja, zo maniakaal moet een regisseur soms zijn.

3. Plan de belangrijkste scènes niet op het einde van de dag

Als je een strak draaischema hebt, dan probeer je alles zo goed mogelijk te plannen. Maar zelfs al heb je een uitstekend gevoel voor stiptheid en orde, op het einde van de draaidag kom je sowieso tijd te kort. Probeer daarom om de moeilijkste, meest emotionele of belangrijkste scènes altijd in het begin of in het midden van de dag te leggen. Acteurs worden er zenuwachtig van als ze weten dat het over vijftig minuten sowieso gedaan is met draaien, terwijl zij nog diep moeten gaan. Bij de montage van Kill Your Darlings was het voor Krokidas zweten om de eerste twintig minuten op een dynamische manier in elkaar te zetten. De meeste van de beginscènes moesten namelijk rap rap worden geschoten.

4. Je film is sowieso langer dan je denkt 

Kill Your Darlings

Lumière

Kill Your Darlings is hier wel heel toepasselijk natuurlijk. Krokidas moest de scènes van Elizabeth Olsen voor een groot deel schrappen, ook al wist hij dat recensenten onvermijdelijk haar rol ‘niet voldoende uitgediept’ zouden vinden. Tja, als jonge regisseur ben je nog geen Peter Jackson. Hou toch nog maar even rekening met dat publiek, en splits hen geen vier uur durende film in de maag.

5. Op het einde van de rit val je in een postnatale depressie

Als het hele proces erop zit (idee, ontwikkeling, financiering, casting, filmen, monteren, en God weet wat ik hier nog allemaal vergeet) ben je absoluut niet voorbereid op het afscheid. Van de cast tot de cameramensen over de belichters naar de monteurs, een film maken is een team opbouwen. En dat team wordt een familie, van wie het heel moeilijk is om te scheiden. Extra pijnlijk wordt het als iedereen na het afscheidsfeestje zich met het volgende project gaat bezighouden, en jij als regisseur alleen achterblijft. Mijmerend over de voorbije jaren, waarin je film eigenlijk het enige was dat je écht bezighield. En dan check je je bankrekening, en merk je dat je nog minder geld hebt dan aan het begin van de rit. Maar je regisseurscarrière, die gaat nu pas echt van start!

(bron: vulture.com)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , , ,

Comments are closed.