Xavier Dolan: enfant terrible

ABC Distribution

De term “enfant terrible” was zelden zo van toepassing als op Canadees wonderkind Xavier Dolan. In 2009 debuteerde hij met J’ai tué m’a mère. Hij schreef, regisseerde en speelde daarin ook nog eens de hoofdrol. In deze semi-autobiografische film speelt hij een 16-jarig ettertje, dat zijn moeder na een hoog oplopende ruzie dood verklaart. Dit alles brengt hij op een eerlijke en authentieke manier, terwijl hij enkele regels van het filmmaken vakkundig onderuit haalt. Zijn reputatie als het ettertje van de Franstalige cinema stond meteen vast.

De script voor deze debuutfilm schreef Xavier Dolan toen hij nog maar 16 jaar oud was. Hij liet zich hierbij sterk inspireren door zijn eigen leven. Op deze manier wil hij naar eigen zeggen een zo realistisch mogelijk verhaal vertellen. Wat hij ook doet, het werkt in elk geval. J’ai tué ma mère kreeg een staande ovatie van maar liefst acht minuten en won in Cannes drie awards.

ABC Distribution

“Ik probeer bij het schrijven van deze tekst en deze personages niet te veel aan de critici en andere mensen te denken. Ik probeer eerlijk te zijn, en omdat ik jong ben heb ik geen keuze; ik moet wel graven in wat vers is en achter mij ligt. Ik heb nog niet veel meegemaakt, maar het schrijfproces is op dit moment wel vrij empirisch. Het is gebaseerd op dingen die ik heb meegemaakt, of die vrienden hebben meegemaakt. Op die manier denk ik dat ik authenticiteit kan bereiken, en dat is echt wat ik wil.”

Homescreen

Het succes van J’ai tué ma mère volgde Dolan een jaar later op met Les Amours Imaginaires (of het minder poëtisch klinkende Heartbeats, zoals de film in internationale markten uitkwam). De film behandelt gelijkaardige thema’s: liefde, homoseksualiteit, opgroeien,… maar net als Dolan zelf, waren de personages ook enkele jaren ouder geworden.

Ook deze film mocht op Cannes debuteren, en werd daar opnieuw goed ontvangen. De film Les Amours werd in de pers omschreven als intrigerend en opmerkelijk, maar soms wat aan de pretentieuze kant. In deze kritiek kon Dolan zich echter niet vinden. Zijn reactie is dan ook niet mals. Volgens hem is het niet zo dat critici die minder positief zijn over zijn werk dom zijn of zijn genie niet begrijpen, maar eigenlijk is dat toch exact wat hij zegt. De grootste fan van Xavier Dolan, is hij zelf. In zijn eigen woorden:

“Als een recensent van The Hollywood Reporter zegt dat mijn film een geval is van vorm over inhoud, I really don’t give a shit. Wat belangrijk is, is wat de man in de straat denkt, die naar mij komt en zegt “bedankt, ik vond de film leuk”. Ik zeg niet dat als je Les Amours Imaginaires slecht vond, dat je een slechte reviewer bent, dat wil ik niet zeggen. Maar als ik een recensie lees, merk ik meteen of iemand de gevoeligheid heeft om deze film te begrijpen. Als je die ontvankelijkheid niet hebt, zeg ik niet dat je niet intelligent bent, maar dat het niet je smaak of genre is, en dat is OK. Maar het is niet dat de film geen inhoud heeft, fuck no!

ABC Distribution

Met Laurence Anyways heeft Dolan voor het eerst zichtbaar meer budget ter beschikking. Enerzijds heeft hij nu ongekende ademruimte, en zijn er meer visuele follies mogelijk. Dit uit zich al snel in opvallendere camerabewegingen en hier en daar wat special-effects shots. Anderzijds valt meteen op dat Laurence Anyways meteen een stuk langer is dan zijn voorgangers (161 minuten tegenover 96 of 101). Het is nu eenmaal goedkoper om een kortere film te maken. Nu het budget minder grenzen stelt, zal Dolan zichzelf moeten leren beheersen voor hij Icarus achterna gaat. Ook de intimiteit gaat verloren in de grotere schaal van zijn nieuwste opus. Toch blijven de sterkste kwaliteiten van deze jonge regisseur boven water: sterke thema’s en authentieke emoties.

De toekomst van Dolan wordt ongetwijfeld interessant om in het oog te houden. Voorlopig heeft hij genoeg aan jeugd en rebelie, maar dit zijn eigenschappen die niet lang meegaan. Met Laurence Anyways nam hij al een grote stap in de juiste richting. Zolang hij films van dit kaliber blijft afleveren, kunnen we een gezwollen ego nog wel door de vingers zien.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , ,

Comments are closed.