Begingeneriek: Orange Is the New Black

Netflix

Netflix

Dat Netflix straffe series maakt, is ook Supercalifragilistic niet ontgaan. Eerder dit jaar blikte onze eigenste Steven terug op de beste nieuwe series van 2013. In dat lijstje stonden twee knappe originele reeksen van de Amerikaanse onlinestreamingdienst te blinken: House of Cards en Orange Is the New Black. Die laatste heeft bovendien een bijzondere begingeneriek, waar we dus maar al te graag onze spotlight op richten.

Netflix

Orange Is the New Black is een creatie van Jenji Kohan, de vrouw achter Weeds. Het hoofdpersonage van de serie is Piper Chapman (Taylor Schilling), een thirtysomething die veroordeeld wordt voor een misdrijf dat ze 10 jaar geleden pleegde voor haar ex-vriendin. Piper kust haar verloofde (Jason Biggs) tijdelijk vaarwel en komt voor 15 maanden in een vrouwengevangenis terecht. Ze moet er haar plaats zien te vinden tussen de andere gevangenen – geen evidente opgave, zo merkt ze al snel. Om de zaken nog wat moeilijker te maken, komt Piper bovendien oog in oog te staan met haar ex Alex (Laura Prepon – ‘de rosse’ uit That ’70s Show, die dit keer zwarte lokken en een dito bril krijgt aangemeten). En dat is geen blij weerzien. Drama verzekerd dus! Al zal het je vast niet verbazen als ik zeg dat de twee uiteindelijk alles uitpraten. Al doen ze wel wat meer dan praten alleen (wink wink).

Maar laat je niet misleiden door de plot keywords op IMDb. Sommigen onder jullie zullen het misschien jammer vinden, maar Orange Is the New Black is heel wat meer dan alleen maar ‘bare breasts’ en ‘lesbian cunnilingus’. Ook de relatie van Piper met haar andere medegevangenen krijgt heel wat screentime. Elke aflevering staat een andere inmate centraal. Door middel van flashbacks krijgen we inzicht in hun psyche en hun verleden. Allemaal hebben ze een compleet verschillend, maar altijd boeiend achtergrondverhaal. Zo wil Orange Is the New Black een gezicht geven aan de vele vrouwen die in het echte leven in een vrouwengevangenis belanden.

Netflix

Iets wat ook de begingeneriek van de reeks doet. De obligate beelden van de hoofdpersonages krijgen we hier niet te zien. Jenji Kohan en Thomas Cobb Group, het designbureau achter de openingssequenties van onder meer Weeds en Homeland, besloten een andere route te nemen. Shots van prikkeldraad en vingerafdrukken worden afgewisseld met close-ups van vrouwen die effectief in de bak gezeten hebben. Het levert vluchtige, maar mooie portretten op. Over de werkwijze van fotograaf Thomas Cobb vertelde Gary Bryman, executive producer van Thomas Cobb Group, in een interview het volgende:

Thomas directed each woman to visualize in their mind three emotive thoughts: Think of a peaceful place, think of a person who makes you laugh, and think of something that you want to forget. He apologized ahead of time for the last question but found it was incredibly effective in evoking a wide range of unfortunate memories. Thomas found this really interesting sweet spot of cropped compositions that would not necessarily reveal who the person was, but at the same time provide a portal into their soul through their eyes.

Na 1 minuut en 1 seconde krijg je trouwens Piper Kerman te zien. Zij is de ‘echte’ Piper, wier autobiografie de inspiratie vormde voor Orange Is the New Black.

Daarbovenop krijg je de stem van Regina Spektor. Zij leverde eerder al songs voor de openingstitels en de beklijvende Expectations vs. Reality-scène uit (500) Days of Summer. Speciaal voor Orange Is the New Black schreef ze het nummer You’ve Got Time, waarvoor ze zelfs een Grammy-nominatie kreeg. Die nominatie kon ze helaas niet verzilveren – daarvoor bleek Adeles Skyfall een maatje te sterk.

The animals, the animals
Trapped, trapped, trapped ‘till the cage is full
The cage is full
Stay awake
In the dark, count mistakes

Nadat je het eerste seizoen van Orange Is the New Black in één ruk (dat klinkt misschien wat fout met die IMDb-keywords in het achterhoofd, maar: pun not intended) hebt uitgekeken, zal het nummer van Regina Spektor vast nog even door je hoofd blijven spoken. En dat deze reeks de binge-watcher in jou naar boven zal halen, daar twijfel ik niet aan. Ze is namelijk razend verslavend. Gelukkig moeten we niet al te lang meer wachten op het tweede seizoen: dat komt op 6 juni integraal op Netflix terecht. In de tussentijd kan je alvast de eerste trailer voor het nieuwe seizoen bekijken. Niet dat we daarmee al veel te weten komen. We zullen dus nog een paar maanden geduldig moeten wachten tot we te weten komen wat er met Piper en de andere bajesklanten gebeurd is sinds de cliffhanger(s) waarmee het vorige seizoen eindigde. Het weekend van 7-8 juni staat alvast geblokkeerd in mijn agenda.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , ,

Comments are closed.