Favoriete scènes: Lost Highway

RCV Film Distribution

Het is alweer aanzienlijke tijd geleden dat gepatenteerde weirdo David Lynch nog iets op het cinema publiek heeft losgelaten. De ondertussen zesenzestig jarige filmmaker maakte destijds furore met films als Eraserhead, The Elephant Man, het ontelbaar keer verknipte Dune en Blue Velvet. Ook het televisielandschap moest eraan geloven toen hij in 1990 de reeks Twin Peaks op het grote publiek losliet. Duistere verhaallijnen, bizarre plotwendingen en angstaanjagende dwergen bleken echter teveel van het goede en de reeks werd na het tweede seizoen stopgezet.

“This is where mechanical excellence and one-thousand four-hundred horsepower pays off.”

Het duurde tot Lost Highway in 1997 vooraleer Lynch nog eens een voltreffer had. Eeuwige B-film acteur Bill Pulman mocht samen met Balthazar Getty het gespleten personage Fred Madison/Pete Dayton vertolken. Of waren het nu toch twee verschillende personages? We zijn er na al die jaren nog steeds niet uit. Dat is pas het briljante aan de scenario’s van Lynch. Alles is voor interpretatie vatbaar, niks is zeker. Na Lost Highway kwamen er nog (het origineel voor TV gemaakte) Mulholland Dr., publiekslieveling (en z’n meest toegankelijke film) The Straight Story en de cultfilm Inland Empire (enkel te bekijken na een dosis illegale substanties).

“I want you.” – “You’ll never have me.”

Maar we moeten het hier over een favoriete scène hebben. Mijn keuze gaat naar de prachtig in beeld gebrachte liefdesscène tussen Balthazar Getty en Patricia Arquette uit Lost Highway. Het licht van de koplampen, een mysterieuze gloed, sfeervolle slow motion beelden ondersteund door het bloedmooie Song to the Siren van This Mortal Coil, een warme woestijnwind op de klankband… kippenvel. Enjoy.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , ,

Comments are closed.