Halloween: ’s werelds eerste horrorfilm

L'arrivée d'un train en gare de La Ciotat

Kino Video

Het is begin 1896 en er gebeuren best wat griezelige dingen in de wereld. Her en der worden lukraak mensen uitgemoord. Hopelijk laat die beloofde civilisatie niet lang op zich wachten. Dan zijn er nog de ongelooflijke geruchten. In Duitsland beweert een vent met straaltjes door je huid te kunnen kijken. Straaltjes! Door je huid! Sie haben nicht alle Tassen im Schrank, daar in Duitsland.

Un cinématographe

Auguste & Louis Lumière

Institut Lumière

In Frankrijk is het al niet veel beter. Daar lopen twee mannen rond. De een is wat gezet. De andere heeft een snor en een brilletje. Op zich niets mis mee. Maar het is de bizarre houten constructie die ze meezeulen. De buurman van de nicht van de bakkersvrouw beweert iemand te kennen die weet wat het is. Un cinématographe.

Natuurlijk zijn de mensen nieuwsgierig. Natuurlijk willen ze weten of de geruchten kloppen. Enkele mensen zagen het enigmatisch toestel aan het werk in een Parijs café. Ils avons le cerveau fêlé, daar in Parijs.

Op 25 januari 1896 laten de broers en hun cinematograaf weer van zich horen. Of beter gezegd: zien. Enkele gelukkigen glippen nog net op tijd de gevulde zaal binnen. Dat zullen ze vannacht, zwetend en bibberend in hun ledikant, nog duchtig beklagen.

In 1896 was er nog geen Freddy met vlijmscherpe messen. Geen Jason Voorhees of Michael Myers. Geen Nosferatu of Frankenstein. Zelfs geen kleine onderkoelde jongetjes lastig vallende Bruce Willis, laat staan vieze groene bonensoep uitspugende bezeten meisjes. Geen met zilverpapier omwikkelde theeschoteltjes aan touwtjes of zompige moerasmonsters. Nee, zelfs geen Nacht van de Wansmaak en Jan Verheyen.

L’arrivée d’un train en gare de La Ciotat

Het was een trein. Het duurde nog geen minuut. Een trein kwam toe op het station van La Ciotat. Mensen in het publiek deinsden verschrikt achteruit. Ze huiverden, gilden en stormden als door VIJF en Vitaya-geplaagde mannetjesputters naar buiten. Een enkeling scheet in zijn pantalon. Een prachtige anekdote over de inceptie van het edele filmmedium.

Jaren later zouden filmhistorici zoals Martin Loiperdinger de mythe ontkrachten, dan wel afzwakken. Natuurlijk waren de kijkers onder de indruk geweest. Natuurlijk hadden de broers Lumière verbazing en ongeloof geoogst met hun visueel schouwspel. Maar dat van die bescheten pantalon, bleek niet helemaal te stroken met de werkelijkheid.

En toch. Met L’arrivée d’un train en gare de La Ciotat tekenden Auguste en Louis Lumière voor de eerste horrorfilm. En zeggen dat ze hem aanvankelijk in 3D wouden draaien! Grootmeester Martin Scorsese zou het 52 seconden durende filmpje 115 jaar later van een passende hommage voorzien in zijn Hugo.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , ,

Comments are closed.