Review: Paradies: Glaube

Paradies: Glaube

Ulrich Seidl Film Produktion GmbH

Rating: ★★★☆☆

Christendom en islam in de boksring, dat is Paradies: Glaube in een notendop. Het is de tweede film uit het Paradies-drieluik van Ulrich Seidl waarin hij na de liefde deze keer het geloof met de nodige controverse aan de tand voelt.

De dag dat de Oostenrijker een makkelijk verteerbare hap cinema voorschotelt zal nooit komen, maar toch kan er gelachen worden in Glaube. Anna Maria heeft zich blindelings aan Jezus vastgeklampt en volhardt als een neuroot in haar geloofsbelijdenis. Zelkastijding, gezamenlijke bidsessies en leuren met Mariabeelden is dagelijkse kost voor haar. Tot haar islamitische én verlamde man na lange tijd opduikt en haar geloof genadeloos op de proef stelt. Als moslim keurt hij haar geloof af, als kreupele is hij jaloers op de gekruisigde Jezus die zij onder de lakens aanbidt.

Paradies: Glaube

Ulrich Seidl Film Produktion GmbH

Naar goede gewoonte dikt Seidl zijn mistroostige profielschets aan met haast surreële taferelen, met alle tragikomische gevolgen van dien. De hopeloze pogingen om randgevallen en alcoholisten te bekeren, of Anna Maria’s geknielde boetedoening doorheen het huis zijn daar enkele mooie voorbeelden van. Die uitvergroting van het extreme maakt het verhaal eerder karikaturaal, hoewel dergelijke meelijwekkende gelovigen zonder twijfel bestaan.

Ondanks de onderkoelde documentairestijl die aanvoelt als cynisch voyeurisme, bewaart Seidl als een goede herder het mededogen over zijn personages. Ze zijn uiteindelijk ook maar onbeholpen hoopjes ellende. Zijn pointe over katholicisme heeft hij echter al in Jesus, Du weisst gemaakt, dus deze keer mocht het gerust in anderhalf in plaats van twee uur gebeuren.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , ,

Comments are closed.