The Gods must be Crazy

Warner Bros.

Rating: ★½☆☆☆
Clash of the Titans ligt alweer een twee jaar in het verleden en nog ben ik niet bekomen van de afgrijselijke look van de film. De erbarmelijke 3D bewerking. Het lamlendige verhaal en die onuitstaanbare ettersmoel van Sam Worthington. Regisseur Louis Leterrier (vooral bekend van de Transporter films) maakte een ongenietbaar zootje van zijn remake en daar kon zelfs een klasbak als Liam Neeson niks aan veranderen. Maar Clash deed het goed aan de kassa en in Hollywood wil dat zeggen dat we de horror nog een tweede keer moeten doorstaan. Heeft nieuwe regisseur Jonathan Liebesman (World Invasion: Battle Los Angeles) geleerd uit de fouten van zijn voorganger?

“Let’s have some fun.”

10 jaar nadat Perseus (Sam Worthington) als halfgod de Grieken van de Kraken heeft gered leeft hij alleen met zijn zoontje als simpele visser. Dan staat vaderlief Zeus (Liam Neeson) plots opnieuw voor zijn neus met een nieuwe opdracht. De muren van Tartaros, een ondergrondse gevangenis, breken af en alle goden en halfgoden moeten de krachten samenspannen om de gigantische Kronos gevangen te houden. Perseus weigert aanvankelijk maar kan zijn lot niet ontlopen als Zeus gevangen wordt genomen door zijn broer Hades (Ralph Fiennes)

Warner Bros.

Alle daddy issues niet te nauw genomen zit er opnieuw bitter weinig diepgang in deze 3D film (hoe ironisch). Dit is zo’n film waarbij je in de eerste vijf minuten perfect kan voorspellen wat er in het verdere verloop zal gebeuren. Kan je dat niet dan word je waarschijnlijk binnenkort hersendood verklaard. Wat me vooral stoort is het enorme gebrek aan inspiratie bij dit soort films. Een special effects budget om U tegen te zeggen, één van de rijkste mythologieën uit de Griekse cultuur en dit slappe papje is het resultaat?

“You are sweating like a human. Next, it will be tears.”

Liam Neeson, Ralph Fiennes, een leuke Bill Nighy (als Hephaestus) en voormalige Bond ice queen Rosamund Pike (als Andromeda) doen hun uiterste best met hun kwart dimensionale personages (inderdaad, zelfs geen volledige dimensie!) Edgar Ramirez geeft zijn Ares een greintje dreiging mee en Toby Kebbell mag als Agenor voor een verrassend aangename komische noot zorgen. Tussen alle monsters en demonen uit deze film bevindt zich slechts één draak en dit in de vorm van Sam Worthington. Naar mijn nederige mening nog steeds een schromelijk overschatte acteur.

“We are brothers, but we are not equal.”

Warner Bros.

Deze film wordt in de pers aangekondigd als dé popcornfilm die de eerste Titans hoorde te zijn. Een massale verbetering op zijn voorganger. Geen idee wat voor rijkelijk gevulde goodybags die recensenten ontvangen hebben maar ik trek hun integriteit in twijfel. Wrath of the Titans heeft op zeer schaarse momenten iets leuks te bieden met de tocht door het ondergrondse labyrint als absoluut hoogtepunt en is in vergelijking met zijn lamentabele voorganger inderdaad een beter product. Maar al vind je deze film tienduizend maal beter dan de vorige, tienduizend maal nul blijft … inderdaad. Anderhalve ster voor de moeite en maak er alstublieft geen trilogie van.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , , , , , ,

Comments are closed.