Review: Two Mothers

Two Mothers

Gaumont

Two Mothers van Anne Fontaine blinkt uit in ongeloofwaardigheid. Moeders die zonder scrupules aanpappen met elkanders zoon, tienerjongens die opgefokt door hun hormonen van liefde spreken, een echtgenoot die met het grootste gemak zijn gezin achterlaat. Morele grenzen lijken slechts deurmatten waar de personages vrolijk hun voeten aan vegen.

Dat de moeders en zonen uit een modellenbureau lijken weggelopen, sleurt die geloofwaardigheid nog meer de dieperik in. Aantrekkelijke rijpe vrouwen, wonende aan de paradijselijke Australische kust, die een groen blaadje lusten? Best mogelijk, zelfs een plezier om naar te kijken en een thema om van te smullen, maar ondoordacht ineen geflanst. Dan gaat de voorkeur toch uit naar The Mother of Ma mère.

Two Mothers

Gaumont

Two Mothers is een intrigerend verhaal, maar totaal onrealistisch. Mocht dit op waargebeurde feiten zijn gebaseerd, dan zou ik stevig in het haar krabben. En de film afsluiten met het bloedmooie The Haunted Ocean van Max Richter (componist van Waltz with Bashir) is een misplaatse poging om de dramatiek aan te zwengelen.

Ik stel voor dat Anne Fontaine eens probeert de zoon van één van haar vriendinnen te versieren om te zien hoe makkelijk (of net níet) het er in de werkelijkheid aan toegaat.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
TAGS: , , , , ,

Comments are closed.